მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
72921.
აველუმი | თავი VI
ხეზე კოდალა აკაკუნებს.
A woodpecker hammers at a tree.
72922.
აველუმი | თავი VI
კიდობანში თაგვი ფხაკუნობს.
A mouse scratches away in the Ark.
72923.
აველუმი | თავი VI
განსაცდელით, ელდით, გაურკვევლობითაა ჰაერი დამუხტული.
The air is charged with a coming ordeal, horror, the unknowable.
72924.
აველუმი | თავი VI
გადარჩენილიც შველას ითხოვს, გადასარჩენზე რომ არაფერი ვთქვათ.
Even survivors beg for help, let alone those still to be saved.
72925.
აველუმი | თავი VI
ნაწილი ნაწილს დაეძებს ბრმად, ალალბედზე.
Fragment seeks fragment blindly, at random.
72926.
აველუმი | თავი VI
ყველას, ყველაფერს ეშინია სიმარტოვისა, მარტო დარჩენისა და მაინც ყველას იმედი აქვს, ყველას ერთნაირად სჯერა, თუ ვინმე გადარჩება საერთოდ, თვითონ გადარჩება აუცილებლად.
Everyone and everything fears solitude, being left on their own; yet everyone hopes, everyone has the same faith that if anyone is to survive it will certainly be them.
72927.
აველუმი | თავი VI
ერთი წამით ყველას ავიწყდება თავისი უბედურება, სადარდელი, სატკივარი, მანკი - უძლურს უძლურობა, მხდალს სიმხდალე, ბოროტს ბოროტება.
For a moment everyone forgets their misfortune, misery, pain, vices: the weak forget their weakness, the cowards their cowardice, the vicious their spite.
72928.
აველუმი | თავი VI
ყველანი, კაციც და მხეციც, ფრინველიცა და ქვეწარმავალიც, ერთხელ კიდევ, ერთნაირი სიხარბით, ერთნაირი მოუთმენლობით ეწაფება ბუნების ძუძუს, რომელიც ერთხელ კიდევ ივსება შენს თვალწინ ბავშვობის რძით, ყრმობის თაფლით, სიჭაბუკის ღვინითა და სიბერის შხამით.
All of them, man and beast, bird and reptile, once more with the same greed and impatience rush to suck at nature’s breast, which once again swells as you look at it with baby’s milk, youth’s honey, the wine of adolescence and the poison of old age.
72929.
აველუმი | თავი VI
შენ კი დადიხარ, დაეხეტები მშობლიურ ქალაქში, როგორც მინოსის ლაბირინთში.
Meanwhile you walk, roaming your native city, as if it were Minos’s labyrinth.
72930.
აველუმი | თავი VI
სიყვარულის დროშით სიკვდილ-სიცოცხლის მიჯნის გადამლახავს, პირველად ახლა გწყდება გული ყველაფერზე, რითაც აქამდე ცხოვრობდი, მაგრამ ადამიანური სიბეცის, უყურადღებობის გამო, ვერ ამჩნევდი...
With love’s banner, crossing the bar between life and death, for the first time you regret all that you once lived by, but which human myopia and negligence stopped you noticing…
72931.
აველუმი | თავი VI
დადის, დაბორიალობს აშმორებულ ტალანებში, დამყაყებულ წუმპეებში.
He walks and rushes down musty corridors, in pools of foul water.
72932.
აველუმი | თავი VI
გაოფლილ სახეზე მუმლი მიგლესვია, აბლაბუდის ნაფლეთები აჰკვრია.
Midges plastered his sweaty face, tattered cobwebs stuck to him.
72933.
აველუმი | თავი VI
გამწარებულია სულის მოუშუშებელი ჭრილობით, დაუძლურებულია ადამიანის გესლით, სიბნელით, გულგრილობით...
Grieving over an incurable wound to his soul, he is laid low by mankind’s venom, darkness and indifference…
72934.
აველუმი | თავი VI
თუმცა ჯიუტად დუმს, მაინც უკვირს, არავის რომ არ ესმის მისი, არავინ რომ არ გამოდის აივანზე, არავინ რომ არ კითხულობს - ვინ არის, რა ემღერებაო.
But he stays stubbornly mute, amazed that nobody understands him, nobody comes out onto the balcony, nobody asks who he is, what he’d like to sing.
72935.
აველუმი | თავი VI
ადრე მოხეტიალე მომღერლებს ხურდა ფულს მაინც უყრიდნენ აივნიდან.
They used at least to throw coins from the balcony to wandering minstrels in the past.
72936.
აველუმი | თავი VI
ახლა ვერც კი ამჩნევენ.
Now they can not even see them.
72937.
აველუმი | თავი VI
ერთნაირადაა ამოღამებული სახლის სარკმელიცა და სახლის ბინადრის გულიც.
The house window and the inhabitants’ heart are plunged in the same darkness.
72938.
აველუმი | თავი VI
თუმცა არა, როგორ თუ ვერ ამჩნევენ!
But no, how can they fail to see him?
72939.
აველუმი | თავი VI
ჩასაფრებულნი ყოფილან ფარდებს უკან, შარდის სუნით აქოთებულ სადარბაზოებშიც, და ერთბაშად გამოცვივდებიან სამალავებიდან.
They were hiding behind curtains, in entrances that stank of urine, and they’d suddenly rush from their hiding places.
72940.
აველუმი | თავი VI
ხელებს ზურგსუკან გადაუტრიალებენ მოხეტიალე მომღერალს და ძალით გაათრევენ ქალაქის მთავარ მოედანზე, რომელიც, სხვათა შორის, ისევე იცვლის სახელებს, როგორც ზოგიერთი ქალი, ვთქვათ, ხელთათმანებს.
They twist the wandering minstrel’s hands behind his back and drag him by force to the city’s main square, which, by the way, changes its name as often as some women change their gloves.
წინა შემდეგი