მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
73281.
აველუმი | თავი VI
ყველაფერს ელოდებოდა, ამას კი არა.
He had expected anything but this.
73282.
აველუმი | თავი VI
ბოლოს და ბოლოს, ესენინს რომ თავი დავანებოთ, აბაზანაც, სამზარეულოსა და საპირფარეშოს მსგავსად, საზიარო იყო და აველუმსაც ისევე ეკუთვნოდა (თუნდაც დროებით), როგორც თავად ეგნატეს.
In the event, leaving aside Esenin, the bathroom, like the kitchen and lavatory, was communal, and was (if only temporarily) for Avelum’s as much as Ignati’s use.
73283.
აველუმი | თავი VI
რაკი უკვე აქ ცხოვრობდა (თუნდაც ჩაუწერლად), ესეც თავისთავად იგულისხმებოდა, ესეც შედიოდა პირობაში.
As he was living there (even if unregistered), this went without saying, it was part of the agreement.
73284.
აველუმი | თავი VI
თავისთავად არაფერი არ არსებობს და არც იგულისხმებაო - გააწყვეტინა ეგნატემ.
"Nothing is automatic and nothing goes without saying", Ignati decided.
73285.
აველუმი | თავი VI
მკაცრად გააფრთხილა, დღეის შემდეგ, არც მას და არც მის მეუღლეს (მეუღლეა თუ ვინც არის), უნებართვოდ ფეხი აღარ შეედგათ სააბაზანოში და არა მარტო სააბაზანოში.
He warned him severely that from then on neither Avelum nor his wife (if she was his wife) should set foot in the bathroom, and not just in the bathroom, without prior permission.
73286.
აველუმი | თავი VI
მოკლედ, აველუმი მკვდარი შევიდა კოლეგიარული სოლიდარობით მოპოვებულ ოთახში.
AIn short, Avelum walked like a dead man into the room he had got through collegiate solidarity.
73287.
აველუმი | თავი VI
ფრანსუაზა უკვე მხარზეპირსახოცგადაგდებული ელოდებოდა და „მადლობა ღმერთსო“ - ამოისუნთქა შვებით, უკვე მოშინაურებულმა, უკვე აყოლილმა ოჯახური ცხოვრების რიტმს.
Françoise was already waiting for him with a towel over her shoulder: "Thank God", she sighed with relief, for she had already settled in to the rhythm of family life.
73288.
აველუმი | თავი VI
მაგრამ აველუმმა პირზე ხელი ააფარა სასწრაფოდ, თითქოს გაუპატიურებას უპირებსო, და ჩურჩულით, ფაცაფუცით, უთავბოლოდ მოუყვა მისი და ეგნატეს საუბარი.
But Avelum quickly covered her face with his hand, as if he was about to violate her, and in a hurried whisper told her what had passed between himself and Ignati.
73289.
აველუმი | თავი VI
ფრანსუაზასაც ხომ მეტი არც უნდოდა - იმავე წუთას ოთახში შიშის ღრუბელი ჩამოწვა, გაიბერა, გასივდა და თავისი ლორწოვანი მუცლის ქვეშ მოიყოლა ორივენი, როგორც კრუხმა - წიწილები.
That was all Françoise needed: that very instant a cloud of fear came over the room; it grew and swelled and brought the two of them, like a broody hen her chicks, under its slimy belly.
73290.
აველუმი | თავი VI
ცხოვრება ისევ ტანჯვად იქცა.
Life turned back into torment.
73291.
აველუმი | თავი VI
დღისით დალაპარაკებისა ეშინოდათ, ღამით - გაფაჩუნებისა.
By day they were afraid to talk, by night to make a rustling sound.
73292.
აველუმი | თავი VI
საწოლი კი მათ ჯიბრზე ჭრაჭუნობდა.
As if to spite them, the bed creaked.
73293.
აველუმი | თავი VI
სანახევროდ მშივრები იყვნენ - ვერც სასადილოში მიდიოდნენ, ვაითუ კარი აღარ გაგვიღონო, და ვერც გაზის ქურის ანთება გაებედათ სამზარეულოში, რამე რომ შეეწვათ ან მოეხარშათ.
They were half starved: they didn’t go into the dining room, lest they would not open the door, and they didn’t dare light the gas hob in the kitchen to fry or boil something.
73294.
აველუმი | თავი VI
მაგრამ, ერთ მშვენიერ დღეს, გაცოფებული, თვალებაქაფებული ეგნატე მაცივრიდან გადმოუხტათ, ლამის სახეში მიაყარათ იმ დღით ნაყიდი, სქელ, მუყაოსავით ქაღალდში გახვეული ორიოდე ნაჭერი ძეხვი და ზედამხედველივით უყვირათ, ხომ გითხარით, ხომ გაგაფრთხილეთ, ტყუილუბრალოდ არ ამუშაოთ მაცივარიო.
But one fine day, Ignati, rabid and foaming at the eyes, leapt at them from the fridge, all but threw in their faces what they’d bought that day — just two slices of sausage wrapped in paper as thick as cardboard — and yelled at them, like an overseer, "I told you, I warned you, don’t use the fridge unnecessarily".
73295.
აველუმი | თავი VI
ადვილი შესაძლებელია, ასე მოეჩვენა ორივეს და მსგავსიც არაფერი მომხდარა სინამდვილეში.
It is quite possible that the two of them imagined this and nothing of the sort actually happened.
73296.
აველუმი | თავი VI
მაშინვე დაჰკრეს ფეხი და უკანმოუხედავად გაერიდნენ იქაურობას.
They instantly retreated and fled the area without a glance backwards.
73297.
აველუმი | თავი VI
გარეთ ყინავდა. სკაკოვაია ალეაზე ცივი ქარი ქროდა.
It was freezing outside, a cold wind blew down Skakovaia Avenue.
73298.
აველუმი | თავი VI
თუმცა, იმავე დროს, მზეც ანათებდა, ლითონის საგანივით, ცივად ბზინავდა ნაცრისფერ ცაზე.
But it was brightly sunlit, or not so much sunlit as coldly shining, like a metal object, under an ashen sky.
73299.
აველუმი | თავი VI
აველუმს ფრანსუაზას ჩემოდანი მხარზე ჰქონდა გადებული, საკუთარი იღლიაში ამოედო და მეორე ხელით ჩანთას მოათრევდა.
Avelum had Françoise’s suitcase over his shoulder, and carried his own under his arm; his other hand lugged a bag.
73300.
აველუმი | თავი VI
ერთი ჩანთა ფრანსუაზასაც მოჰქონდა.
Françoise carried the other bag.
წინა შემდეგი