მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
74121.
აველუმი | თავი IV
თმა მოსკოვურად ჰქონდა, გეგონებოდათ პარიკი ახურავსო.
She had her hair done Moscow style, you’d have thought she was wearing a wig.
74122.
აველუმი | თავი IV
ლომონოსოვს ჰგავდა რაღაცით.
She looked like a Lomonosov.
74123.
აველუმი | თავი IV
ორივენი (ისა და აველუმის მეგობარი) კონიაკით იყვნენ ნასაუზმევი, საფუძვლიანადაც, და ამის გამო უფრო მედიდურად, უფრო გოროზად, უფრო სერიოზულად ეჭირათ თავი, ალბათ თბილი, ხავერდოვანი სიმთვრალის მოსათოკადაც.
Both of them (she and Avelum’s friend) had drunk a good few brandies for breakfast, and that helped them to hold their heads more proudly, haughtily and solemnly, to subdue the warm, velvety drunken feeling.
74124.
აველუმი | თავი IV
მაგრამ განშორების დრომ რომ მოაწია და შამპანურიც ჩამორიგდა ქაღალდის ჭიქებით, ყველაზე მეტს ის ქალი კოცნიდა ფრანსუაზას.
But when the time came to say goodbye and the champagne had been poured into paper cups, this woman kissed Françoise more than anyone else.
74125.
აველუმი | თავი IV
კოცნიდა და თან ცრემლით ტიროდა, ალბათ საუზმეზე აველუმის მეგობრისგან მოსმენილით მოხიბლული და გულაჩუყებული.
She wept as she kissed her: perhaps she had been enchanted and moved to tears by what Avelum’s friend had told her over breakfast.
74126.
აველუმი | თავი IV
სერიოზულად შეწუხდნენ ყველანი, სერიოზულად დაინტერესდნენ მისი ვინაობით.
Everyone felt deeply saddened and felt a profound interest in her person.
74127.
აველუმი | თავი IV
მიუხედავად მათი პროფესიული მოვალეობისა, ნამდვილად არ იცოდნენ ასეთი ახლობელი ადამიანი თუ ჰყავდა ფრანსუაზას მოსკოვში.
Despite their professional duties, they really had no idea that Françoise had such a close friend in Moscow.
74128.
აველუმი | თავი IV
მაგრამ ყველაზე მეტად თავად ფრანსუაზამ არ იცოდა ეს.
Least of all did Françoise know this.
74129.
აველუმი | თავი IV
ჩვეულებისამებრ, ყველას უღიმოდა, ყველას მადლობას უხდიდა ყურადღებისთვის, შამპანურსაც ყველა მსურველთან ერთად ყლურწავდა ვახტანგურად.
She was smiling, as usual, at everybody, thanking everybody for their kindness, downing champagne with entwined arms with everyone who asked.
74130.
აველუმი | თავი IV
მაგრამ როგორც კი აველუმის თვალებს წააწყდებოდა, მაშინვე მხრებს აიჩეჩავდა ხოლმე გაკვირვებული.
But whenever she caught Avelum’s eye, she immediately shrugged with astonishment.
74131.
აველუმი | თავი IV
ფრანსუაზა ყოველთვის ებრალებოდა აველუმს, პირველივე დღიდან, როგორც კი დაინახა, ანტიკური ხანის ძვირფასეულობის დასათვალიერებლად დახრილი საქართველოს საგანძურის შუშის ვიტრინებზე და მაინც უფრო თანამედროვე, დღევანდელი საფიქრალით შეპყრობილი, დაძაბული, რომელიღაც მხდალი, ლამაზი ცხოველივით.
Avelum always felt sorry for Françoise, from the very first day she saw him, when she was bending over the glass case to examine the ancient treasures in the Georgian museum; she was nevertheless more preoccupied with contemporary food for thought, tense, like a beautiful timorous animal.
74132.
აველუმი | თავი IV
თავისი ცხოველური ბუნების გამო, წესიერად აღარც ახსოვს ალბათ, რა განსაცდელს დააღწია ეს წუთია თავი და ვიდრე მორიგი განსაცდელი დაატყდებოდეს თავს, ნეკერს შეექცევა.
Because of its animal nature, no longer properly remembers the ordeal it has just undergone, and turns its attention to the new tufts of grass before undergoing the next ordeal.
74133.
აველუმი | თავი IV
კეთილსინდისიერად იცავს, კეთილსინდისიერად ასრულებს ბუნების წესს.
He nobly maintaining, nobly fulfilling rule of nature.
74134.
აველუმი | თავი IV
შეიძლება ამიტომაც, როცა მის წარმოდგენას ვცდილობ ხოლმე, ტაქსში ზის, აველუმთან ერთად, დილაუთენია, თითქმის სრულ სიბნელეში.
That may be why, when I try to picture her, she is in a taxi with Avelum just before daybreak, when it is still almost pitch dark.
74135.
აველუმი | თავი IV
სიცივეზე მეტად, ნერვიულობისგან აძაგძაგებული, წარამარა საათს ეკითხება აველუმს (აველუმსაც ეკითხება და თავისასაც დასცქერის).
Shivering more with nerves than from the cold, absent-mindedly she is asking Avelum what time it is (asking Avelum but looking at her own watch).
74136.
აველუმი | თავი IV
ეშინია, ვერც კი წარმოიდგენთ, როგორ ეშინია სამსახურში დაგვიანებისა...
She’s afraid, you can’t imagine how much she’s afraid of being late for work…
74137.
აველუმი | თავი IV
ან ბეწვის ქუდსა და ქურქში ჩაკარგული, უსახლკაროსავით მორიდებული დგას ნოვოდევიჩევის მონასტრის ეზოში.
Or buried in a fur hat and coat, she’s standing, shy as a homeless tramp, in the courtyard of the Novodevichie convent.
74138.
აველუმი | თავი IV
დაბნეული იყურება აქეთ-იქით, თითქოს არ იცის, სად არის, როგორ აღმოჩნდა აქ, და ერთნაირად გაოცებული შესცქერის ზამთრის მზეზე თვალისმომჭრელად აბრჭყვიალებულ გუმბათებსაც და ჭილყვავებით გადაშავებულ ხეებსაც.
She is looking all round in bewilderment, as if she doesn’t know where she is, how she got there, staring with equal amazement at the winter sun, dazzlingly shining on the domes, and at the trees turned black by the rooks perching in them.
74139.
აველუმი | თავი IV
მაგრამ თავად ადგილს ვერ პოულობს, ძლივს ერევა თავს, იმავე სტუმრების ხათრით (შეიძლება, შიშითაც).
But she feels uncomfortable, she can hardly think straight, out of respect (awe, too, perhaps) of the guests.
74140.
აველუმი | თავი IV
როშფორი კი, მაინცდამაინც, დღეს გაწყდა ამოდენა ქალაქში, ელისეევის მაღაზიის ჩათვლით.
And today the Roquefort had run out, even in this big city, even in the Eliseev shop.
წინა შემდეგი