მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
74601.
აველუმი | თავი III
სიტყვას ვეღარ იმორჩილებდა და თვითონაც არ იცოდა, რას მიედ-მოედებოდა.
He couldn’t find the right words and he didn’t know why he was beating around the bush.
74602.
აველუმი | თავი III
თვითონაც მშვენივრად იცოდა, აზრი არ ჰქონდა ლაპარაკს და მაინც ლაპარაკობდა, უკვე გაღიზიანებული საკუთარი სიბრიყვით, მიუხვედრელობით.
He knew only too well that there was no sense talking, but he talked, already irritated by his own stupidity and slow-wittedness.
74603.
აველუმი | თავი III
უნებურად, სიჯიუტითვე უპირისპირდებოდა სიჯიუტეს.
He couldn’t help meeting stubbornness with stubbornness.
74604.
აველუმი | თავი III
მგზნებარედ, მღელვარედ იმეორებდა გაცვეთილ ჭეშმარიტებებს „ადამიანურ სითბოს“ რაობაზე.
He repeated with fiery excitement the tired truisms about the quality of "human warmth".
74605.
აველუმი | თავი III
თავგამოდებული ამტკიცებდა, ეს წყეული „სითბო“ ყველა ადამიანს თანაბრად რომ ეძლევა თავიდანვე და მისი ამოწურვა შეუძლებელია, რადგან იმდენივე გიბრუნდება, რამდენსაც გასცემ.
He selflessly asserted that this accursed "warmth" is given equally to every human being at birth and cannot be exhausted, because however much you give, it is returned to you.
74606.
აველუმი | თავი III
ოღონდ, თუ არ გაეცი, ვერ მიიღებ და თუ ვერ მიიღებ, ვერ გასცემ, როგორც სახელმწიფო ვერ გასცემს ხელფასს.
But if you don't give, you can’t get it, and if you don’t get it, you can’t give it, just as the state can’t pay a salary.
74607.
აველუმი | თავი III
ან თავსაც და სხვასაც ერთნაირად, საერთოდ არ სჯერა ადამიანისა, აბუჩად იგდებს ადამიანს საერთოდ.
Whether of himself or of others doesn’t matter, he has no faith in humanity, he despises it.
74608.
აველუმი | თავი III
იმას კი არ ფიქრობს, ამაგს თუ ვერ გადავუხდი მშობელს, ძაღლად მაინც ჩავაგდოო.
He fails to think, "If I can’t be good to my parents, then I should at least show some respect".
74609.
აველუმი | თავი III
ბოლოს და ბოლოს, სხვა თუ არაფერი, იმის ნაშიერია, იმის შექმნილია, იმის ხატის შესატყვისად.
In the end, whatever else he is, he is their offspring, created by them in their own image.
74610.
აველუმი | თავი III
ის აღიზიანებს, ის ვერ უპატიებია მშობლისთვის, ცოცხალმა რომ გამოაღწია დახვრეტილთა, შერისხულთა, განდევნილთა, დაკნინებულთა, ღირსებააყრილთა აჩრდილებიდან, სისხლისა და ცრემლის ტბორებიდან...
This irritates him, he can’t forgive his parents for emerging alive from the hordes of those executed, ostracized, persecuted, mocked, dishonoured, besmirched, from floods of blood and tears…
74611.
აველუმი | თავი III
დანაშაული კი არ არის ეს, საერთო ადამიანური მიდრეკილებაა სიცოცხლისკენ.
Not that is a crime: the general human drive is towards living.
74612.
აველუმი | თავი III
ადამიანი განუწყვეტლივ კი ფიქრობს სიკვდილზე, მაგრამ მაშინაც, ქვეცნობიერად, უკვდავებას ესწრაფვის.
Human beings may think constantly about death, but at the same time they strive unconsciously for immortality.
74613.
აველუმი | თავი III
შემთხვევას არ გაუშვებს ხელიდან, თავისი თუნდაც სავალალო ყოფა არ აღბეჭდოს სადმე, რამეზე, რაზეც ხელი მიუწვდება, ქაღალდის ნაგლეჯი იქნება თუ ფეხსადგილის კედელი.
He won’t miss any opportunity to leave some trace of their pathetic life somewhere, on something, whatever’s to hand, a fragment of paper or a lavatory wall.
74614.
აველუმი | თავი III
მაგრამ გინდაც დანაშაული იყოს ესეც, სად გაგონილა, მშობლების დახოცვას აპირებდე (რაც არ უნდა უვარგისი მშობლები იყვნენ ისინი) და თან ადამიანურ სითბოს მოითხოვდე სხვებისგან?!
But even if that should be a crime, who ever heard of planning to kill your parents (however useless they were as parents) and at the same time demanding human warmth from others?!
74615.
აველუმი | თავი III
მართლაც დაწყებულა მეორედ მოსვლა და ეგ არის!
The second coming has begun, and we get this!
74616.
აველუმი | თავი III
აი, ასეთ სისულელეებს მიედ-მოედებოდა და თვითონვე ეცინებოდა საკუთარ თავზე, საკუთარ უმწეობაზე, საკუთარ თავაზიანობაზე, ბოლოს და ბოლოს.
These were the idiotic remarks being thrown about, yet he was laughing at himself, at his own ineptitude, his politeness, in fact.
74617.
აველუმი | თავი III
ის კი, სტუმარი, ჯერ ისევ მოღუშული (სამყაროზე გამწყრალი) იჯდა სავარძელში.
His visitor was, however, sullen again (angry with the whole world) and sat in an armchair.
74618.
აველუმი | თავი III
უკვე თვითონაც აშკარად ეჩოთირებოდა „ნიღაბი“ და ერთი სული ჰქონდა, როდის „მოიხსნიდა“, როდის გამოაჩენდა ნამდვილ სახეს, ანუ, როდის გაუშინაურდებოდა საბოლოოდ ყველაფრის მომთმენ მასპინძელს.
She was by now herself clearly embarrassed by her "mask" and couldn’t wait to be "unmasked", to reveal her true face or to relax in the company of her easy-going host.
74619.
აველუმი | თავი III
ტყუილად ხომ არ არის ნათქვამი, ქალი ხელისგულზე დაისვი, თავზე თვითონ დაგაჯდებაო.
There’s a lot of truth in the saying that if you put a woman on the palm of your hand, she’ll soon be sitting on your head.
74620.
აველუმი | თავი III
მაგრამ არა მარტო მოსაწყენია მასთან საუბარი, არამედ შემაწუხებელიც, როგორც უნიჭო ილუზიონისტის გაწამაწია, ილუზიონისტისა, რომლის ერთადერთი მიზანიც შენი მოტყუებაა.
But conversing with her is not only boring, it’s saddening, like the bustling of an incompetent magician whose sole aim is to deceive you.
წინა შემდეგი