მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
74881.
აველუმი | თავი III
ასე რომ, იმ საღამოს აველუმი უმელანიოდ გამოვიდა ქუჩაში, ალბათ პირველად ბოლო ხუთი წლის მანძილზე, და დაისაჯა კიდეც.
So that evening Avelum left the house on his own, without Melania, perhaps the first time for five years, and paid the penalty for it.
74882.
აველუმი | თავი III
ვიდრე ტრამვაი ძნელაძეზე ჩაუხვევდა, იქამდეც იცოდა, რაღაც დიდი უბედურება მომხდარიყო ქალაქში.
Even before the tram turned down Dzneladze street he knew that a great calamity had struck the city.
74883.
აველუმი | თავი III
თვალშისაცემად უჩვეულო, არაბუნებრივი სიცარიელე და სიჩუმე გამეფებულიყო ირგვლივ.
For one thing, a strikingly unusual, unnatural emptiness and silence reigned all round.
74884.
აველუმი | თავი III
მარტო იმ ტრამვაის ხმა ისმოდა, რომლის ერთ-ერთი მგზავრი თვითონაც იყო, უფრო სწორად, რომლის კიბეზეც ეკიდა, მაგრამ იმიტომ კი არა, ბილეთის ფული დაეზოგა ამჯერადაც.
The only sound to be heard was the tram rumbling he was the only passenger, or to be exact, person standing on the step — not because he grudged the cost of a ticket on this occasion.
74885.
აველუმი | თავი III
ის ხმაც კიდევ უარესად ამძაფრებდა, კიდევ უფრო ხელშესახებს ხდიდა საერთო სიცარიელესაც და სიჩუმესაც.
This only made the general emptiness and silence more intense and palpable.
74886.
აველუმი | თავი III
დამწყები პოეტის გამოსარჩევი ნიშანი ხომ ჯერ სიღარიბეა და მერე მისი ნიჭიერება თუ უნიჭობა.
Characteristic quality of the young poet is firstly poverty and only secondarily talent or lack of talent.
74887.
აველუმი | თავი III
უბრალოდ, ასე ერჩია, რა წამსაც მოუნდებოდა, იმ წამს ჩახტებოდა ტრამვაიდან.
He simply preferred to be able to jump off the tram the moment he chose to.
74888.
აველუმი | თავი III
ის იყო, ძნელაძეზე უნდა ჩაეხვიათ, მოედნის მხრიდან ვიღაცეები რომ გამოცვივდნენ ყვირილით: დაგვხოცეს, დაგვხოცესო.
So they were about to turn down Dzneladze street when people rushed out from the direction of the square, "We’ve been gunned down, we’ve been gunned down".
74889.
აველუმი | თავი III
თავად ხმამ უფრო შეზარა - ეკალმა დააყარა უცებ მთელს ტანზე, როგორც ცირკში ემართებოდა ხოლმე ბავშვობისას, რაიმე სახიფათო ნომრის წინ - ვიდრე ცნობამ, რომელიც იმ ხმამ მოიყოლა თან.
The actual voices were more horrific (he suddenly felt thorns piercing him all over, what he felt as a child at the circus just before a particularly dangerous act) than the message they conveyed.
74890.
აველუმი | თავი III
ამგვარი ცნობისთვის ალბათ ყველანი მზად იყვნენ მეტნაკლებად.
Everyone had been more or less expecting this outcome.
74891.
აველუმი | თავი III
ბოლოს და ბოლოს, მთელი კვირა გრძელდებოდა არეულობა ქალაქში, სადაც ჯერ კიდევ გუშინ დაუკითხავად ჩიტი ვერ გადაფრინდებოდა ტოტიდან ტოტზე.
Disorders had been going on for a whole week in the city where even yesterday not a bird could change branches without asking permission.
74892.
აველუმი | თავი III
ასე რომ, რაღაცის, მსგავსის მოლოდინი ქვეცნობიერად ყველას გვქონდა, ვუტყდებოდით თუ არ ვუტყდებოდით თავს.
Thus, everyone, whether we admitted it or not, had been subconsciously waiting for something of the kind to happen.
74893.
აველუმი | თავი III
ყოველ შემთხვევაში, ამ ცის ქვეშ და ამ მიწაზე დაბადებულ ადამიანს არაფრით არ შეიძლება არ ახასიათებდეს თუნდაც ბიოლოგიური მოლოდინი და მზადყოფნა ნებისმიერ უბედურებასთან შესახვედრად.
In any case, and we who were born under these skies in this country are biologically adapted, if for nothing else, for expecting and being prepared to deal with any calamity.
74894.
აველუმი | თავი III
მაგრამ ისეთი ხმა, ტრამვაის კიბეზე ჩამოკიდებულს რომ მოესმა, აღარასოდეს გაუგონია აველუმს.
But the voices Avelum heard from the steps of the tram were unlike anything he had ever heard.
74895.
აველუმი | თავი III
როგორც არ უნდა ეცადა, მიახლოვებითაც ვერ აღწერდა ხოლმე სასოწარკვეთის, განწირულობის, სიბეჩავისა თუ შიშის იმ ამაზრზენ ნაზავს, ნარწყევივით რომ ტოვებდა ის (ხმა) გზადაგზა, ყოველი ხისა თუ ლამპიონის ძირას, ყოველ სადარბაზოსთან, ყველა სარკმელსა თუ ვიტრინაზე.
However much he tried, he could never get close to describing the horrifying mixture of despair, doom, misery and fear that these voices left like vomit under every tree and lamp-post, in every entrance hall, in every house and shop window.
74896.
აველუმი | თავი III
ოპერის ასახვევთან არმისული, ტრამვაიდან ჩახტა და, რომ იტყვიან, პირდაპირ ხახაში ჩაუვარდა თავის ბედისწერას.
Before he reached the turn-off for the Opera, he jumped off the tram and abandoned himself, as they say, to the jaws of fate.
74897.
აველუმი | თავი III
თითქოს შინიდან გამოსვლამდეც იცოდა, სად დაელოდებოდა და თითქოს საერთოდ იმიტომ გამოსულიყო შინიდან, თანაც უმელანიოდ, მაინცდამაინც, იმას რომ გადაჰყროდა.
Even before he left home he seemed to know where fate was lurking in wait for him, and the real reason he had gone out, without Melania, seemed to be to meet it.
74898.
აველუმი | თავი III
ელექტრონის ბოძს შემოხვეოდა ორივე ხელით.
He was embracing an electricity pole with both arms.
74899.
აველუმი | თავი III
ლოყაც ზედ მიეჭირა და იღიმებოდა, მას უღიმოდა, ოღონდ, დამნაშავე, დამორცხვებული თუ გაწბილებული კაცის ღიმილით.
He was pressing his cheek against it and smiling, giving it the smile of a man who was guilty, ashamed and disgraced.
74900.
აველუმი | თავი III
თუმცა, ადვილი შესაძლებელია, აველუმს მოეჩვენა ასე, ასეთად წარმოიდგინა უფრო ადრე, ჯერ კიდევ ჰაერში, მიწაზე დახტომამდე, ვიდრე გაჩერდებოდა, დაინახავდა, აღიქვამდა და მიხვდებოდა, არავითარ სიმთვრალეზე და არავითარ ღიმილზე რომ არ შეიძლებოდა ლაპარაკი.
But, quite possibly, Avelum had already imagined all that while he was still in the air, before he landed on the ground, stopped, saw, perceived and understood: there was no question of drunkenness or smiling.
წინა შემდეგი