მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75001.
აველუმი | თავი II
შესახედავად ერთი ჩვეულებრივი, ცხოვრებისგან გაძენძილ-გაწეწილი თბილისელი მეძავი, მაგრამ ბუნებით ღმერთქალთა შესაშური სიკეთითა და გულუხვობით დაჯილდოვებული ადამიანი.
An ordinary raddled Tbilisi whore to look at, but in her temperament a human being endowed by nature with the enviable goodness and generosity of a goddess.
75002.
აველუმი | თავი II
კირას ბინას შესასვლელი (უფრო სწორად, ჩასასვლელი) ეზოდან ჰქონდა, მაგრამ მიწის ზედაპირს სანახევროდ ამცდარი სარკმელი ქუჩაში გამოდიოდა.
Kira’s flat had an entrance, (or, to be precise, steps running down) from the yard, but the window, which was half below ground level, looked out onto the street.
75003.
აველუმი | თავი II
კირა, ძირითადად, სარკმლიდან იღებდა სტუმრებს, რათა მათ სიმრავლესა და მრავალფეროვნებას საბოლოოდ არ გამოეყვანა მოთმინებიდან მეზობლები.
Kira received her visitors through the window, so that their numbers and their variety didn’t exhaust the neighbours’ patience.
75004.
აველუმი | თავი II
ასე რომ, საფუძვლიანად უნდა მოკუზულიყავით წელში, ნახევარსარკმელში რომ გატეულიყავით და კირას ბინაში ამოგეყოთ თავი.
So you really had to bend double, to squeeze through the halfwindow and get into Kira’s flat.
75005.
აველუმი | თავი II
მეზობლების გაღიზიანებას ჩვენც ეს გზა გვერჩია და, შეშინებულ-აღელვებულნი, აღგზნებულაცუნდრუკებულნი, საპარაშუტო სკოლის კურსანტებივით, ტყაპა-ტყუპით, ერთმანეთის მიყოლებით ვხტებოდით ჩვენი „ბედნიერი ბავშვობის“ ციდან მეძავის სანახევროდ ბნელ ბუნაგში, სადაც მოჩვენებითი დაუდევრობისა და მოურიდებლობის წილ, დაბნეული სერიოზულობა გვეუფლებოდა ყველას.
We preferred to use this route rather than irritate the neighbours and, intimidated and worried, excited and unruly, like cadets in parachute school, with a clatter and a thump, one after the other, we would leap from the sky of our "happy childhood" into a whore’s twilit den, where we were all overcome not by any illusory freedom from worry or inhibitions, but by a heavy-hearted confusion.
75006.
აველუმი | თავი II
გულაბაგუნებულნი შევცქეროდით, თანდათანობით როგორ გამოიკვეთებოდა ხოლმე ოთახის შორეულ კუთხეში წეროსავით მაღალსა და წვრილ ფეხებზე შემდგარი პატეფონის გვერდით ატუზული გოგო-ბიჭი - კირას შვილები - სიძულვილნარევი ცნობისმოყვარეობით რომ ადევნებდნენ თვალს ჩვენს „მიწაზე დაშვებას“, რათა სარკმლის მიხურვისთანავე დაექოქათ პატეფონი და მოყურადებული მეზობლებისთვის მუსიკის მეშვეობით ჩაეხშოთ სხვა უფრო საეჭვო და გამაღიზიანებელი ხმები.
Our heart pounding, we stared and gradually made out in a far corner of the room the shape of a boy and a girl, Kira’s children, standing as tall as demoiselle cranes on their slender limbs, lurking by the gramophone, watching our "landing" with eyes half-curious, half-hostile, so that they could wind up the gramophone the moment the window was closed and the music would drown out other more dubious and irritating sounds from the neighbours’ watchful ears.
75007.
აველუმი | თავი II
არ ვიცი, რას განიცდიდნენ სხვები, მე კი, იმ გოგო-ბიჭის შემყურეს, რატომღაც, დანაშაულის გრძნობა მეუფლებოდა ყოველთვის და უფრო მტანჯველი იძულებით ველოდებოდი ჩემს რიგს, სპერმის სუნდაკრულ ბინდბუნდში, ვიდრე სასიამოვნო მოუთმენლობით.
I don’t know what other people have gone through, but I was somehow always overcome by a feeling of wrongdoing when, watched by these children, I was forced to wait my turn in the dusk that reeked of sperm, more with tormenting compulsion than with pleasant impatience.
75008.
აველუმი | თავი II
პატეფონი კი, რა თქმა უნდა, „რიორიტას“ მღეროდა და მეზობლებმაც სწორედ „რიორიტას“ წყალობით, ყოველთვის უშეცდომოდ იცოდნენ, თუ როდის მოსდიოდა კირას სტუმრები.
Of course, the gramophone was belting out "Rio Rita" and "Rio Rita" was an unmistakable sign to the neighbours that Kira had visitors.
75009.
აველუმი | თავი II
კირა სუსტი, პატარა ტანის ქალი გახლდათ და, შეიძლება ამიტომაც, თვალშისაცემად მაღალქუსლა ფეხსაცმელს იცვამდა.
Kira was a small weak woman, which is perhaps why she wore strikingly high heels.
75010.
აველუმი | თავი II
ლიპებიანი პალტოს მოხურვა უყვარდა, ქუჩაშიც და ოთახშიც, და ისე არ გამოგისტუმრებდათ, ერთხელ მაინც არ წაემღერა საყვარელი ლექსი (შეიძლება, საკუთარიც).
She liked to wrap herself up in a coat with shoulderpads, in the street or in her room, and she would never let you go without singing at least once her favourite verse (which she may have composed herself).
75011.
აველუმი | თავი II
იმნაირი არა ვარ, ველოდები ტრამვაის. ტრამვაი თუ არ დადის, განა ჩემი ბრალია?!
I’m not one of those, I’m waiting for a tram. If the trams aren’t running, Is it my fault?
75012.
აველუმი | თავი II
სწორედ ტრამვაიში შევხვდით ოცდახუთი წლის მერე.
It was in a tram that we met twenty-five years later.
75013.
აველუმი | თავი II
ამჯერად, კონდუქტორის შავი კიტელი ეცვა.
This time she was wearing a conductress’s black tunic.
75014.
აველუმი | თავი II
კიტელზე სქელი, ჯარისკაცული ქამარი შემოერტყა, ფულის ჩანთიანად, კისერზე კი, გაბურძგნული ძაფით, ბილეთების რულონი ეკიდა, საბავშვო ველოსიპედის ბორბლის ხელა.
She had a big, military-style belt round her tunic, with a money-bag, while a roll of tickets, the size of a child’s bicycle wheel, hung from her neck on a tangle of threads.
75015.
აველუმი | თავი II
დაბერებულიყო. კბილი ჩასცვენოდა.
She’d aged. She was missing a tooth.
75016.
აველუმი | თავი II
კიდევ უფრო გაქუცულიყო. თუმცა, ძველებურად, პუდრიც ესვა და პომადაც - ძველებურად ვინმეს „მოსაჩანგლად“ კი არა, პროფესიული სიგამხდრისა და სიფითრის შესანიღბად.
She was even more bedraggled, although she had powdered her face and put on lipstick — to hide her professional emaciation and pallor, not to "hook" anybody, as she used to.
75017.
აველუმი | თავი II
რასაკვირველია, ვერ მიცნო.
Naturally, she didn’t recognise me.
75018.
აველუმი | თავი II
მაგრამ ჩემმა დაჟინებულმა მზერამ, ეტყობა, მაინც მიახვედრა, ვინ შეიძლებოდა ვყოფილიყავი და სასწრაფოდ ამარიდა თვალი, თითქოს თუ გამომეცნაურებოდა, უხერხულ მდგომარეობაში ჩამაგდებდა.
But my persistent stare must have made her realise who I might have been, and she quickly averted her gaze, as if she had introduced herself and put me in an awkward situation.
75019.
აველუმი | თავი II
თითქოს ვაგონში მსხდომთ აუცილებლად უნდა სცოდნოდათ მისი წარსული და, რაც მთავარია, სახეზე უნდა სცნობოდათ მისი პეტაფონის ყველა მსმენელი.
As if the passengers in the tram were bound to know about her past and, above all, anyone who’d heard her gramophone would recognise her face.
75020.
აველუმი | თავი II
სამაგიეროდ, მე არათუ გამოვეცნაურე, გადავკოცნე კიდეც, დიდი ხნის უნახავი და უაღრესად ახლობელი ნათესავივით, რამაც, ცოტა არ იყოს, ისე ააღელვა ჩვენი ბებერი მასწავლებელი, შესამჩნევად შეეფაკლა პუდრით გადათეთრებული ლოყები.
Instead, I not only introduced myself, but also kissed her several times, like a very close relative I hadn’t seen for a long time, which embarrassed my old teacher almost enough to make her powder-whitened cheeks noticeably flush.
წინა შემდეგი