მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75141.
აველუმი | თავი II
სლუკუნებდა ქვეყნის მეორე ბოლოში, კავკასიის გადაღმა, თვითმფრინავით ორსაათნახევრის, მატარებლით კი ორი დღეღამის სავალზე, ერთი უფერული, ჩვეულებრივი მოსკოვური სახლის ყრუ კედლებში გამომწყვდეული, აველუმის წიგნებით, აველუმის სურათებით, აველუმის ნაჩუქარი ათასნაირი ზიზილპიპილოებითა და აველუმის ერთგული ძაღლის ბალნით სავსე ოთახში, სადაც აველუმის ყოველი გამოჩენა ერთ განუწყვეტელ, დაუქანცველ დღესასწაულში გადაიზრდებოდა ხოლმე ჯერ კიდევ გუშინ.
She sobbed at the other end of the country, the other side of the Caucasus, two and a half hours away by plane, forty-eight hours by train, locked up within the sound-proof walls of a grey, ordinary Moscow building, in a room full of Avelum’s pictures, Avelum’s books, a thousand different baubles given her by Avelum and of the hairs of Avelum’s faithful dog, a room which still looked as if Avelum’s every appearance had only yesterday turned into an unbroken, tireless anniversary celebration.
75142.
აველუმი | თავი II
ბოლოს, ეტყობა, საკუთარი ცრემლებისა შერცხვა, საკუთარი სისუსტის უნებლიე გამომჟღავნებამ გაამწარა და იმანაც იყვირა: თუ ჩემს მიზანს ვერ მივაღწევ, იცოდე, არასოდეს გაპატიებო.
In the end, she seemed to be shamed by her own tears, angered that she had failed to hide her own weakness, and she yelled, "If I don’t get what I’m after, I’ll never forgive you."
75143.
აველუმი | თავი II
ასე იყო თუ ისე, სიტყვით მეტის გაკეთება ნამდვილად აღარ შეიძლებოდა.
In any case, words really were useless now.
75144.
აველუმი | თავი II
აველუმიც ადგა და ჩაფრინდა მოსკოვში.
Avelum just took a plane to Moscow.
75145.
აველუმი | თავი II
სონიასთვის არ უთქვამს, მოვფრინავო, და უკვე სასტუმროდან რომ დაურეკა, სონიას ცოტა მორჩა დამბლა დაეცა.
He didn’t tell Sonia he was coming: when he rang her from his hotel, she nearly had a heart attack.
75146.
აველუმი | თავი II
არც თვითონ იყო უკეთეს დღეში.
He was in just as bad a state himself.
75147.
აველუმი | თავი II
ჯერ კიდევ თბილისში, აეროპორტშივე იცოდა, სისულელეს სჩადიოდა, მაგრამ აღარც დარჩენა შეეძლო, წერას ჰყავდა ატანილი.
Even at Tbilisi airport he knew he was doing something stupid, but he couldn’t not go: he was in thrall to fate.
75148.
აველუმი | თავი II
თუმცა, ბოლო წუთამდე მაინც ითრია ფეხი, ვიდრე რეგისტრაციაც დამთავრდებოდა და ჩასხდომაც.
But he did drag his feet right until the end of check-in and boarding.
75149.
აველუმი | თავი II
მაგრამ კაცს რაც უწერია, არ ასცდება, რაც უნდა იწვნიოს, იწვნევს და რაც უნდა გადაიტანოს, გადაიტანს.
What is fated can’t be avoided, he’d go through what had to be gone through and endure what had to be endured.
75150.
აველუმი | თავი II
ბილეთიც საზიზღარი ჰქონდა (ისიც ძლივს იშოვნა ბოლო წუთას), კუდში იჯდა, ტუალეტის სუნსა და მუყაოს ყუთებში ჩაკარგული.
Even his ticket was loathsome (he’d had trouble getting one at the last minute), his seat was at the back, buried in the stench of the toilet and piles of cardboard boxes.
75151.
აველუმი | თავი II
ვიღაც სომხებს რუსეთში ქართული მანდარინი მიჰქონდათ გასაყიდად და ერთ-ერთმა მათგანმა გაფცქვნილი მანდარინი ძალით ჩაუდო ხელში.
Some Armenians were transporting Georgian mandarins for sale in Moscow, and one of them thrust a peeled mandarin into his hand.
75152.
აველუმი | თავი II
თქვენ წარმოიდგინეთ, მართლა უშველა - ცოტა გონს მოეგო - ყოველშემთხვევაში, დარწმუნდა, თვითმფრინავში ვზივარ ნამდვლადო.
Oddly enough, this actually helped him to come to his senses a little, at least to realise that he really was in a plane.
75153.
აველუმი | თავი II
თუმცა, ყელი ისე ჰქონდა შეკრული (მღელვარებისგან, ნერვიულობისგან), მანდარინის მხოლოდ წვენს ყლაპავდა, იმასაც ძლივძლივობით, ჩენჩოს კი მუჭში იგროვებდა.
But his throat was so taut (with worry and nerves), that it was all he could do to swallow just the mandarin juice, while he clutched the rest of the fruit in his hand.
75154.
აველუმი | თავი II
სომხები რაღაცას ელაპარაკებოდნენ, ალბათ მის გართობას ცდილობდნენ, სულაც ამოწმებდნენ, გონზეა თუ არაო.
The Armenians were telling him something, probably meaning to entertain him, checking that he was conscious.
75155.
აველუმი | თავი II
ის კი გაოგნებული იჯდა, საკუთარი უნებისყოფობით დათრგუნული და ყველაფერი ეზიზღებოდა - თვითმფრინავიც, რომელიც, მიუხედავად მისი ყოყმანისა, მაინც მიფრინავდა.
While he sat there dazed, crushed by his own lack of willpower, loathing everything — the plane, which despite his hesitation, had taken off.
75156.
აველუმი | თავი II
ეზიზღებოდა ცაც, რომლის გულგრილ სიმშვიდესთან გამოსაჩენიც არ იყო მისი ღელვა და წუხილი.
He had been loathing the sky whose indifferent calm shamed his anxiety and sadness.
75157.
აველუმი | თავი II
ეზიზღებოდა მანდარინის გამოწუწნული ჩენჩოც, რომელიც არ იცოდა სად გადაეყარა და, რასაკვირველია, პირველ რიგში საკუთარი თავი, რომელმაც იცოდა სისულელეს რომ სჩადიოდა და მაინც სჩადიოდა.
He had been loathing the mandarin skin he had sucked dry and did not know how to dispose of and above all, himself, knowing the stupid action he was determined to carry out.
75158.
აველუმი | თავი II
სონიას სასტუმროში მოსვლა არ უნდოდა.
Sonia was reluctant to come to the hotel.
75159.
აველუმი | თავი II
იცოდე, უკანასკნელად მოვდივარო - ებრძოდა თავს.
She was in two minds: "I tell you, this is the last time I’m coming."
75160.
აველუმი | თავი II
სხვათაშორის, ამ ათი წლის წინაც, პირველ მოსვლაზეც, დიდხანს იომა, თითქოს ვინმე აძალებდა.
Actually, ten years before, the very first time he came, she resisted for a long time, as if she was being forced.
წინა შემდეგი