მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75221.
აველუმი | თავი II
ჰაერი ძველი ზეთისა და ჭურჭლის ნარეცხის თბილ სუნს გაეჟღინთა.
The air was permeated with the warm smell of stale cooking oil and washing up.
75222.
აველუმი | თავი II
ერთ-ერთი კედლის ძირში საკუთარ ბარგზე მოკალათებული ოჯახი „სადილობდა“.
A family had settled down with their luggage by a wall and were having "dinner".
75223.
აველუმი | თავი II
ერთი ჩვილიც ჰყავდათ.
They had a baby too.
75224.
აველუმი | თავი II
ჩვილი დედის ძუძუს წოვდა, დედას კი კეფირის ბოთლი მოეყუდებინა.
The baby sucked its mother’s breast, the mother was holding a bottle of kefir to her lips.
75225.
აველუმი | თავი II
განვითარებული მესაქონლეობის ქვეყანაში რძის რეკლამად გამოდგებოდა, მაგრამ აქ კიდევ უფრო ამძაფრებდა გარემოს უღიმღამობასა და სიღატაკეს.
It would have been an advertisement for milk in any country with a dairy industry, but here it only brought out the bleakness and poverty of the surroundings.
75226.
აველუმი | თავი II
აველუმმა სონიას მხარი გაკრა, უნდოდა დაენახვებინა „ოჯახური ტრაპეზი“, მაგრამ სონიასაც შეემჩნია უკვე - თავი მხარზე ჩამოადო და კი არ უთხრა, თავისთვის თქვა: „აი, მეც ეს მინდა სწორედო“.
Avelum touched Sonia on the shoulder, wanting her to see this "family scene", but Sonia had already noticed it: she bent her head to one side and said to herself, if not aloud, "That’s just what I want".
75227.
აველუმი | თავი II
მერე უცებ გაჩერდა, ხელი გაუშვა აველუმს და ცხარედ გააგრძელა, ისევ თავისთვის: „ხომ უნდა ვიცოდე მაინც, რა შემიძლია, საკუთარ თავთანაც ხომ უნდა ვიყო მართალი, ბოლოს, სიბერეში, სიმარტოვეში, ტყუილუბრალოდ რომ აღარ ვიხეთქო გული, რატომ არ ვცადე მაინც გათხოვება, რატომ გადავყევი იმ დამთხვეულ ქართველსო“.
Then she suddenly stopped, released herself from Avelum’s arm and continued bitterly, again to herself: "I ought to know what I’m capable of; I should be true to myself, so I don’t end up in old age heart-broken and wondering why I never tried to get married, why I got involved with this crazy Georgian".
75228.
აველუმი | თავი II
მაგრამ წესიერად არც ჰქონდა სიტყვა დამთავრებული, ისევ მიეგლისა აველუმს კატასავით, ისევ მოხვია ხელი და ისევ ჩამოადო მხარზე თავი.
But before she had finished saying this, she snuggled up to Avelum like a cat, wrapped her arms around him and put her head on his shoulder again.
75229.
აველუმი | თავი II
ისევ გაუყვნენ ყველაზე უაზრო გზას, რომელიც კი ცხოვრებაში გაუვლიათ როდესმე, გინდა ცალცალკე და გინდა ერთად.
They followed the most pointless path that they had ever followed in their lives again, separately or together.
75230.
აველუმი | თავი II
ბარემ ახლავე ვიტყვი იმასაც, თუ რა აზრისა ვარ სონიას მიერ არჩეულ „გზაზე“.
I might as well say what I think of the "path" Sonia chose.
75231.
აველუმი | თავი II
უპირველეს ყოვლისა, დაე სულ იავარდებით ყოფილიყოს მოფენილი და სონიასაც იქამდე ევლოს ზედ, ვიდრე არ მობეზრდება, ვიდრე საკუთარი ნებითა და სურვილით ან მარჯვნივ არ გადაუხვევს, ან მარცხნივ.
Firstly, I hope it will be strewn with nothing but roses and violets and that Sonia may walk it until it bores her and she decides voluntarily to swerve to the right or to the left.
75232.
აველუმი | თავი II
უკან დაბრუნება ალბათ აღარ მოხერხდება, იმიტომ კი არა, მისგან მიტოვებულნი აღარ მიიღებენ, უბრალოდ, იმ დროისთვის აღარაფერი იქნება უკან.
She probably won’t be able to turn back, not because those she abandoned won’t take her back again, but simply because by then there’ll be nothing left behind her.
75233.
აველუმი | თავი II
დრო სილასავით წაეყრება ნაფეხურებს და უკან მოხედვამ დიდი-დიდი, ისიც ერთი წამით, შეიძლება ან სასიამოვნოდ დაგვაღონოს ან უსიამოდ გაგვახაროს.
Time, like sand, will cover up her tracks, and looking back, just for a moment, can at most depress us pleasantly or give us an unpleasant joy.
75234.
აველუმი | თავი II
ეს მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენს პირად თვისებებზეა დამოკიდებული, ჩვენს სულიერ წყობაზე.
This depends purely on our personality, our mental make-up.
75235.
აველუმი | თავი II
ადამიანის ბუნება ხომ მრავალნაირია: ზოგმა იცის ხის მოჭრა რომ ცუდია და, ვიდრე ნაჯახს აიღებდეს ხელში, წინასწარ ნანობს, განიცდის, ყოყმანობს, მაგრამ ბოლოს მაინც ჭრის.
Human nature is varied: some know that cutting wood is bad: before they pick up the hatchet, they feel a pang of regret and they hesitate, but they still chop the wood.
75236.
აველუმი | თავი II
იძულებულია ასე მოიქცეს, თუნდაც იმიტომ, შეშა რომ ჭირდება.
He is forced to do so, he needs firewood.
75237.
აველუმი | თავი II
ზოგი კი დაუფიქრებლად, დაუნანებლად აკეთებს იმავეს და როდისმე, უკვე დიდი ხნის მერე თუ გაუჩნდება ხოლმე სინანულის მაგვარი გრძნობა, თუკი, რა თქმა უნდა, ამ ხნის განმავლობაში, სხვა ყველაფერთან ერთად, თვალსაზრისიც შეეცვლება და არა მარტო ხის მოჭრასთან დაკავშირებით, არამედ საერთოდ ცხოვრებაზე.
Others, however, do the same thing without forethought or regret, and if, much later, they are ever struck by a feeling like regret, their views, not only on cutting wood but on life in general, will have changed, together with everything else, over that period.
75238.
აველუმი | თავი II
ცოდვა ის კი არ არის, რასაც იძულებით ვაკეთებთ, არამედ მაინც რომ ვაკეთებთ იმას, რისი გაკეთებაც აუცილებელი არ იყო.
There is no sin in doing what we are forced to do, but we still do things which we don’t have to do.
75239.
აველუმი | თავი II
აშკარად კარგი ნათქვამია, მაგრამ აველუმს უფრო შეეხება, ვიდრე სონიას.
That’s a good maxim, but it applies more to Avelum than to Sonia.
75240.
აველუმი | თავი II
სონიამ, ანდაზისა არ იყოს, მეფის საყვარლობას მჭედლის ცოლობა არჩია.
Sonia ignored the proverb and chose to be the blacksmith’s wife rather than the king’s mistress.
წინა შემდეგი