მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75341.
აველუმი | თავი II
სონიას ყველაფერი უნდა სცოდნოდა, ოღონდ ის კი არა, რის სანაცვლოდ რა დაკარგა, არამედ - მართლა რომ შეიძლება მასზეც შესტკიოდეს ვიღაცას გული.
Sonia must have been fully aware, not of what she had lost by this exchange, but that someone would really be heartbroken because of her.
75342.
აველუმი | თავი II
თუმცა, სონიამ ყოველთვის იცოდა ყველაფერი, პირველივე დღიდან, როცა მკვდარივით გადაფითრებული, ძლივს მოათრევდა ფეხებს სასტუმრო „როსიას“ ლამის უსასრულო დერეფანში.
Though Sonia had always known everything, from the very first day when, as pallid as a corpse, she barely staggered down the almost interminable corridor of the Hotel Rossia.
75343.
აველუმი | თავი II
როცა პალტოს იხდიდა, უფრო ზუსტად კი, ვერ იხდიდა, მღელვარებისგან ტუჩებგადალურჯებული, სიკვდილმისჯილის გაუთვითცნობიერებული ცნობისმოყვარეობით აყოლებდა თვალს აველუმის ხელების ნებისმიერ მოძრაობას.
When she was taking off, or actually failing to take off her coat, her lip turned blue with anxiety, she surreptitiously watched, with the unconscious curiosity of someone condemned to death, the slightest movement of Avelum’s hands.
75344.
აველუმი | თავი II
თითქოს რამე თუ გამორჩებოდა, ანდა, თითქოს როგორც კი ისინი (აველუმის ხელები) გაჩერდებოდნენ, მისი აღსასრულიც დადგებოდა.
As if her end would come the moment she missed anything, or his (Avelum's) hands stopped moving.
75345.
აველუმი | თავი II
თავისი ნაბიჯის გასამართლებლად თუ აველუმის გულში უფრო ღრმად ჩასახედად, მოგონილი არხეინობით, მეძავის უტიფრობით ეუბნებოდა აველუმს: აქეთ რომ მოვდიოდი, წითელ მოედანზე ასი მანეთი შემომაძლია ერთმა შენი ხნის კაცმაო.
Justifying her actions or trying to glimpse deeper into Avelum’s soul, she said to him, pretending to be light-hearted, with a whore’s insolence, "On my way here, in Red Square, a man your age offered me a hundred roubles".
75346.
აველუმი | თავი II
სხვანაირად წარმოუდგენელია მათი გუშინდელი უდარდელობაც და დღევანდელი მღელვარებაც.
Their carefree mood the day before or their anxiety today could not conceivably have been different.
75347.
აველუმი | თავი II
როგორც იტყვიან, იმათაც ჰქონდათ „ერთი დრო“ და თუნდაც იმხნის განმავლობაში ისინიც ისეთივე ბუნებრივები იყვნენ ერთმანეთისთვის, ისევე შეეფერებოდნენ ერთმანეთსაც და გარემოსაც, როგორც, ვთქვათ, ბიჭვინთას - აივანზე, მზის მხარეს, გასაშრობად გაკიდული საცურაო ტრუსები, ანდა, მლაშე ქვიშის მცოხნავი, ყელზე თითბრის ეჟვანშებმული ძროხა, მოულოდნელად რომ წაადგა ერთხელ თავზე და გულები გაუხეთქა ხის ქვეშ შეყუჟულებს.
The two of them were in the same "time frame" and they seemed to belong as naturally to each other, to fit each other and their surroundings, like Bitchvinta, for example, where swimming trunks were hung out to dry in the sun on a veranda, or a cow with a bronze bell round its neck chewed its cud of salty sand — the cow they suddenly came across when they were sheltering under a tree, and it scared the wits out of them.
75348.
აველუმი | თავი II
იქაური ბიჭები (მათი უნებლიე მასპინძლები), ზღვის პირას ცეცხლს აჩაღებდნენ, თევზის მოსახარშად, და ვინ იცის, რაღას არ პირდებოდნენ ღმერთს გუნებაში სონიას ერთი კოცნისთვის.
The local lads, whose guests they found themselves, were lighting a fire on the beach, to make a fish stew, and who knows what they would have silently promised God for just one kiss from Sonia.
75349.
აველუმი | თავი II
სონია კი მართლაც ლამაზი იყო იმ დღეს - გალიფეს თარგზე გამოჭრილი ხაკის შარვალი ეცვა და ვარდისფერი თხელი პერანგი.
Sonia really looked beautiful that day, wearing a skimpy pink blouse with khaki trousers that were cut like riding breeches.
75350.
აველუმი | თავი II
მაჯის სიმსხო ნაწნავი კეფაზე დაეგრაგნა, გველივით, და ჯიბეებში ხელებჩაწყობილი, მოგონილი არხეინობითა და სიზანტით მისეირნობდა აველუმის გვერდით, მკვდარ, გავარვარებულ ქვიშაზე, ვიდრე ქვიშნარს გასცდებოდნენ და ჯუჯა ბზების ტყეში შეიმალებოდნენ, დაუსხლტებოდნენ ცეცხლთან მოფუსფუსე ბიჭების თვალებს.
Her plait, the thickness of a wrist, was rolled up like a snake on the back of her head, her hands in her pockets, she strolled by Avelum’s side, pretending to be carefree and relaxed, over the dead, red-hot sand until the sand ran out and they vanished into a forest of stunted box-trees, and slipped out of sight of the lads busy round the fire.
75351.
აველუმი | თავი II
ტყეში პატარა საყდრის ხელა ლოდი ეგდო, მზემიშუქებული, და მის ზედაპირზე დამსხვრეული სხივი თვალებში უჭვრიტინებდა აველუმს.
In the forest there was a rock the size of a small church; the rock was bathed in the sun’s rays and the refracted beams on it, dazzled Avelum.
75352.
აველუმი | თავი II
ცა კისერში ჩასდიოდა ცივ ჟრუანტელად და მიწა თანდათანობით ეცლებოდა ფეხქვეშ და სონიას ისე გახურებოდა მზეზე თმა, სულ ტკაცატკუცი გაუდიოდა მის თითებში.
The sky descended on his neck like a cold shudder, and the earth gradually slipped away under his feet, and Sonia’s hair had heated up so much in the sun that it crackled when he ran his fingers through it.
75353.
აველუმი | თავი II
ყველაფერი, რასაც იმწუთას განიცდიდა და ხედავდა, იმდენად დიდებული იყო, სხვა რომ ვერაფერი მოახერხა, პირჯვარი გადაიწერა.
Everything he experienced and saw at that moment was so magnificent that he could not help crossing himself.
75354.
აველუმი | თავი II
ასე იყო ეს ამბავი, მაგრამ ალბათ ისიც საინტერესოა (თუნდაც, მხოლოდ ჩემთვის), რატომ დამესიზმრა მაინცდამაინც მე ქვემოთ მოთხრობილი სიზმარი, როცა გაცილებით აჯობებდა და სავსებით ბუნებრივიც იქნებოდა, იმავე სონიას დასიზმრებოდა, ანდა თავად აველუმს.
One way or another, however, it might be just as interesting (if only to me) why I dreamt the dream I am going to tell you about, though it would have been far better and utterly natural if Sonia, or Avelum himself, had dreamt it.
75355.
აველუმი | თავი II
თუმცა, მეორე მხრივ, იმჟამინდელ ჩემს სულიერ მდგომარეობას თუ გავითვალისწინებთ, სრულებითაც არ არის გასაკვირი, სწორედ მე რომ ვნახე სწორედ ასეთი უცნაური სიზმარი.
But considering my state of mind at the time, there is nothing very strange about having this weird dream.
75356.
აველუმი | თავი II
ეტყობა, იმ დღეებში ცოტა მეც ავაფრინე, რადგან ადრე მსგავსიც არაფერი დამსიზმრებია, არც ასე გამორჩეულად უცნაური, არც ასე გამორჩეულად დაბნეული, რასაკვირველია, თუ კი მართლა მე ვნახე, რაც ვნახე, და არა, ვთქვათ, სონიამ ანდა აველუმმა.
Clearly, I’d gone a little crazy at the time, for I’d never before dreamt anything like it, so very weird, so very confused, if, of course, it was really me and not, say, Sonia or Avelum, who had the dream.
75357.
აველუმი | თავი II
ახლავე ავხსნი ყველაფერს. რაც მთავარია, ერთ სიტყვასაც არ დავამატებ, არც მხატვრული, არც აზრობრივი კოსმეტიკის ჩასატარებლად.
I’ll interpret the dream now. I shan’t, however, add a single word, I shan’t dress it up artistically or intellectually.
75358.
აველუმი | თავი II
რაღაც-რაღაცები კი თავისთავად დააკლდება, რისი აღდგენაც უბრალოდ ვეღარ შევძელი.
A few things will naturally be left out, simply because I haven’t been able to recollect them.
75359.
აველუმი | თავი II
საკმაოდ დიდი დრო გავიდა, ვიდრე აეროპორტში მანქანით გავიდოდი და, რაც მთავარია, ფეხით დავბრუნდებოდი იქიდან, ანუ ვიდრე საბოლოოდ დავადგენდი, რა იყო სიზმარი და რა ცხადი, როდის გამოვედი სიზმრიდან და როდის გადავედი ცხადში (უკვე უსონიოდ).
Quite a lot of time has passed since I took a car to the airport and, this is the point, came back on foot, or since I finally worked out what was dream and what was reality, when I woke up or when I woke up (Sonia no longer being there).
75360.
აველუმი | თავი II
საერთოდ კი უაღრესად ნათელი სიზმარი იყო და მეც, შეძლებისდაგვარად, შევეცდები ისევე ცხადად გადმოვცე, როგორც ვნახე, ანუ როგორც აველუმმა ნახა, რადგან სინამდვილეში, მე კი არ ვნახე რაც ვნახე, არამედ - აველუმმა (შეიძლება - სონიამაც).
Otherwise, the dream was extremely lucid, so I shall try to relate it as lucidly as I can, as I dreamt it, or as Avelum dreamt it, because in reality it wasn’t me who dreamt what I dreamt, but Avelum (or possibly Sonia).
წინა შემდეგი