მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75381.
აველუმი | თავი II
ძუძუები მაშინვე აქეთ-იქით გადაიზნიქნენ, გაბუტულებივით, თითქოს ერთმანეთს აარიდეს თვალი.
Her breasts immediately flopped to the right and the left, as if in a huff, loathing the sight of each other.
75382.
აველუმი | თავი II
იმის, ანუ აველუმის სურათი კი არა, როგორც უკვე ვთქვი, ყველაფერი გამქრალიყო: ფარშევანგის კუდის ბუმბულიც (ბრმა გუშაგი), ასკილის ეკლიანი ტოტიც (შურიანი მოწმე), კახურ-იმერული კერამიკაც (ცარიელი სიტყვები), უნიკალური ავტოგრაფებით შემკობილი წიგნებიც (ბრიყვის აღსარება), ხევსურული პაჭიჭებიც (მორიგი „საქორწილო“ მარშრუტი), კვეტერას მწვანე კრამიტის ნამტვრევიც (უმაქნისი წარსული)... ყველაფერი, რაც თავს გადახდენიათ, უგრძვნიათ, განუცდიათ.
Everything, not just Avelum’s photo, had vanished: the peacock’s tail feather (a blind watchman), a thorny branch of briar (an envious witness), some Georgian-Imeretian ceramics (empty words), books with rare autographs (a moron’s creed), Khevsuretian woollen leggings (the next "wedding" route), green tile fragments from the church at Kvetera (a useless past) — everything that had befallen them, that they had felt and experienced.
75383.
აველუმი | თავი II
კი მაგრამ, სად უნდა გამქრალიყო ამდენი რამე ასე ერთბაშად, ასე უკვალოდ, ასე უიმედოდ?! თითქოს არც ყოფილაო. არადა, იყო. მე ხომ ვიცი, სხვამ თუ არა?!
But where could so many things have vanished to, and all at once, without trace, so irrecoverably? It was as if they had never existed. but, they had existed: I know that, if others don’t.
75384.
აველუმი | თავი II
შეშფოთებული წამოვარდა საწოლიდან, დედიშობილა, გრძელფეხა... და, ცოტას მორჩა, მაშინვე იატაკზე მოადინა ბრაგვანი - რაღაცაზე მოუცურდა უცებ ფეხი.
Very upset, she leapt out of bed, stark-naked, long-legged, and then, a moment later, crashed to the floor — her foot had suddenly slipped on something.
75385.
აველუმი | თავი II
„შენი დედაცო“ - შეიგინა გულით, ბრაზიანად, აველუმივით, და მერეღა დაიხედა ძირს.
"Fuck it all," she cursed heartily, angrily, like Avelum, and then she looked down.
75386.
აველუმი | თავი II
ძირს აველუმის სურათი ეგდო პირქვე.
Avelum’s picture was lying there face down.
75387.
აველუმი | თავი II
თეთრად ქათქათებდა პრიალა ქაღალდის სწორკუთხედი.
The bright white paper rectangle gleamed.
75388.
აველუმი | თავი II
აველუმი, რასაკვირველია, არ ჩანდა - მეორე პირზე იყო აღბეჭდილი, ქვემოდან, თითქოს შეგნებულად იმალებოდა ქაღალდის ქვეშ.
Of course, you couldn’t see it was Avelum: the photograph was printed on the other side, as if he was deliberately hiding under the paper.
75389.
აველუმი | თავი II
გახარებულმა სონიამ ქაღალდი რომ გადმოაბრუნა, არც იქ აღმოჩნდა.
When Sonia, full off joy, turned the paper over, there was no sign of him there, either.
75390.
აველუმი | თავი II
პრიალა ქაღალდის ორივე პირი ერთნაირად თეთრი (ანუ სუფთა) იყო.
Both sides of the paper were equally white (or blank).
75391.
აველუმი | თავი II
სონიამ მაშინვე იმას დაურეკა და მშვიდად უთხრა (თან საკუთარ სხეულს ათვალიერებდა სარკეში).
Sonia immediately rang him up and calmly told him (all the time examining her own body in the mirror).
75392.
აველუმი | თავი II
მოხარშული ვირის ყური მაცივარში დევს, მე კი თბილისში მივფრინავ, რადგან ორს რომ ერთი გამოვაკლოთ ერთი კი დარჩება, მაგრამ ის ერთი მე ვარ თუ ის („ის“ - ე.ი. აველუმი) ძნელი დასადგენიაო.
"There’s a boiled donkey’s ear in the fridge: I’m flying to Tbilisi, because if one of us two is missing, then one is left, but who the one left is, me or him (i.e. Avelum) is impossible to say."
75393.
აველუმი | თავი II
ვიცოდი, ადრე თუ გვიან, ასე მეტყოდიო - უპასუხა იმან.
"I knew that you’d say that to me, sooner or later," he replied.
75394.
აველუმი | თავი II
სონია კი უკვე თბილისის აეროპორტში იდგა ვითომ და აველუმის ტელეფონის ნომერს კრეფდა გამალებული.
By now Sonia seemed to be already at Tbilisi airport, secretively dialling Avelum’s number.
75395.
აველუმი | თავი II
დარწმუნებული იყო, გვერდით ჩავლილი ყველა მამაკაცი უყურებდა.
She was convinced that every man passing by was watching her.
75396.
აველუმი | თავი II
ტელეფონზე გეძახიანო - კარზე მომიკაკუნა კატომ.
"You’re wanted on the phone," Katie knocked at my door.
75397.
აველუმი | თავი II
ვიცი, ვინც რეკავს-მეთქი - მივაძახე კარს და მეც ისევე შეშფოთებული წამოვვარდი საწოლიდან, როგორც სონია წამოვარდა წეღან, ოღონდ, აქედან ძალიან შორს, სხვა ქვეყანაში, სხვა ქალაქში, სხვა ბინაში.
"I know who it is," I called out in the direction of the door and leapt out of bed, just as upset as Sonia when she got out of bed, but this was very far away, in another country, another city, another flat.
75398.
აველუმი | თავი II
ისე ჩავიცვი და ისე გამოვედი შინიდან, სიტყვა არ მითქვამს არავისთვის.
So I got dressed and rushed out, without saying a word to anyone.
75399.
აველუმი | თავი II
საბედნიეროდ, არც ჩემთვის უკითხავთ რამე.
Fortunately, nobody asked me any questions.
75400.
აველუმი | თავი II
ყველანი, დიდიან-პატარიანად, დაძაბულნი, გაშეშებულნი მადევნებდნენ თვალს, ვიდრე ჩავიცვამდი და ვიდრე კარს გამოვიკეტავდი ზურგს უკან.
They were all, adults and children, tense, watching me with petrified eyes get dressed and lock the door to my room behind me, to the moment I departed.
წინა შემდეგი