მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75441.
აველუმი | თავი I
ამიტომაც, ეს წერილი არც პატივმოყვარე ქალის დღიურივით საინტერესო საკითხავი აღმოჩნდება შენთვის, მოცლილო მკითხველო, და არც მრავალჭირნახული, ნაცხოვრები კაცის მემუარებივით გამოსადეგი.
Therefore this missive won’t, dear idle reader, be reading matter as interesting as an inquisitive woman’s diary, nor will it be as instructive as the memoirs of a man who has been through the mill in his time.
75442.
აველუმი | თავი I
მაგრამ წერილი თავისთავად უაღრესად დამახასიათებელი ატრიბუტია საერთოდ სიყვარულისთვის.
But writing is in itself an extremely characteristic feature of love.
75443.
აველუმი | თავი I
დღეს „ეპისტოლური“ ურთიერთობის მრავალი სახეობა არსებობს - ტელეფონი, სელექტორი, ვიდეო თუ აუდიო ტექნიკა - მაგრამ წერილი მაინც საფუძველია ასევე უკვე ანაქრონიზმად გადაქცეული სიყვარულის იმპერიებისა.
Today there are many types of "epistolary" relations — telephones, intercom, audio-visual equipment — but written letters are still the basis of the anachronism which the empire of love has become.
75444.
აველუმი | თავი I
თავისუფლად შეიძლება ითქვას, რომ კაცობრიობამ მთელი თავისი სიცოცხლე დასაწერის შესანიღბი და დაწერილის ამოსაკითხი საშუალებების ძებნასა და გამოგონებას შეალია.
We can boldly say that humanity has exhausted its whole life seeking and devising means of concealing what is to be written and deciphering what has been written.
75445.
აველუმი | თავი I
რიღათი არ წერდნენ - რძიანასა თუ ხახვის წვენით, ლეღვის ლოპოთი თუ გომბეშოს სისხლით, ყორნის ნაღვლითა თუ ვეშაპის თესლით - უთქმელადაც ყველასათვის გასაგები „საიდუმლო“ რომ დაეფარათ როგორმე და, იმავე დროს, დაუნდობლად სპობდნენ თვითონვე საკუთარი გულისთქმის კვალს, ხან სიფრთხილის, ხან სიმხდალის, ხან სიშლეგისა და ხან სიბრიყვის გამო.
Whatever they write in — spurge or onion juice, fig-tree sap or toad’s blood, raven’s bile or whale sperm — somehow to keep some obvious "secret" ineffably hidden from everyone, at the same time they can’t help destroying every trace of their real meaning, because they are too careful, too cowardly, too crazy or too stupid.
75446.
აველუმი | თავი I
ასე რომ, ეპისტოლური ჟანრის საუკეთესო ნიმუშები, მოურჯულებელ მეოცნებეთა და თავისუფლების დაუოკებელ მოტრფიალეთა მსგავსად, ძირითადად კოცონზე ამთავრებდნენ სიცოცხლეს - კვალი კი არ რჩებოდა მათგან, არამედ ფერფლი.
That is why the best examples of the epistolary genre, like uncurbed dreamers and unbridled freedom-lovers, end their existence by being incinerated, so that no trace of their existence, except ashes, remains.
75447.
აველუმი | თავი I
მაგრამ ეს მრავალტანჯული და დაუმსახურებლად ათვალწუნებული ჟანრი, ჩემი ღრმა რწმენით, მაინც შეუცვლელია აქამდე, დიახაც რომ, განსაცვიფრებელი ტევადობისა და ამტანობის წყალობით.
But this long-suffering and unfairly disliked genre, I am deeply convinced, is still irreplaceable, all the more so because its capacity and its durability are mind-boggling.
75448.
აველუმი | თავი I
რა უნდა ანდოთ, არ დაიტიოს და რა უნდა შეამთხვიოთ, არ აიტანოს.
It will accommodate whatever you entrust to it, it will endure whatever you inflict on it.
75449.
აველუმი | თავი I
მეც, რაკი თუნდაც ამ ჩვეულებრივ წერილს ვწერ, ეტყობა, მჯერა კიდეც მისი, მისი სიცოცხლისუნარიანობისა და იმისაც, მართლა რომ წაიკითხავს მომავალში ვიღაც ჩემს ნაცოდვილარს.
Obviously, since I am still writing this ordinary stuff, I believe in it, in its viability and that in the future someone really will read my sinful scribblings.
75450.
აველუმი | თავი I
მწერლობა კი, კაცმა რომ თქვას, სწორედ ესაა, ანდა, მხოლოდ ესაა - ვიღაცისთვის ხმის მიწვდენის დაუოკებელი სურვილი - თუ ვერ გაგიგებს, მოგისმინოს მაინც.
Frankly, writing is solely an indomitable desire to have one’s voice heard by somebody: if they can’t understand you, let them at least listen.
75451.
აველუმი | თავი I
ნებაყოფლობითი გულახდილობაა, მაგრამ, ამავე დროს, მე თუ მკითხავთ, დიდი ვერაფერი ზრდილობაა, სრულიად უცხო ადამიანს თავი მოაბეზრო მისთვის ასევე სრულიად გაუგებარ სატკივარებზე წუწუნით.
It’s a voluntary act of self-revelation, but, at the same time, if you ask me, it can’t be very polite to pester complete strangers and whinge about pain which cannot possibly mean anything to them.
75452.
აველუმი | თავი I
მართლაც, რატომ უნდა დააინტერესოს ვიღაცას, მით უფრო, ჯერ არდაბადებულ ადამიანს, თუ რატომ აკეთებდა ჩემი თანამედროვე ყოველთვის იმას, რისი გაკეთებაც არ შეეძლო?!
Really, why should anyone, let alone someone not yet born, be interested in why my contemporary was always attempting to do the impossible?
75453.
აველუმი | თავი I
ანდა, კიდევ უარესი - რამდენი წუმპეჩამდგარი ორმო იყო ჩემს დროს თბილისში და როგორ ახერხებდნენ ერთი და იგივე გამვლელები ერთსა და იმავე ორმოებში ჩაცვენას უსასრულოდ?!
Or, even worse, be interested in how many slime-filled pits there were in Tbilisi in my day, and how the same passers-by managed to fall again and again into the same pits?
75454.
აველუმი | თავი I
დღეს, ღვთის ძის ნაყოფიერი ხორცშესხმიდან ათასცხრაას ოთხმოცდაცხრა წლის თავზე, მაგალითად, რამდენიმე ჩერნობილური გრიპი ერთდროულად მძვინვარებს კავკასიის ქალაქთა შორის ულამაზეს ქალაქში.
Today, one thousand, nine hundred and eighty-nine years after the fruitful incarnation of the Son of God, several forms of Chernobyl flu are simultaneously raging in the most beautiful of the cities of the Caucasus.
75455.
აველუმი | თავი I
თუმცა, გაზაფხულმა, ჩვეულებისამებრ, ისევ დაამახინჯა ირგვლივ ყველაფერი - ისედაც უშნო, უღიმღამო სახლებისთვის სველი თითების ანაბეჭდები შეუტოვებია, რაც გაჭიანურებულ ზამთარში მოჩიტული გოგო-ბიჭების თვალით, სკოლის საპირფარეშოების უხამსი მხატვრობისა თუ მხატვრული უხამსობის ნიმუშებად აღიქმება.
Spring, however, has once again, as usual, spoiled everything around: again, it has left its damp fingerprints on the ugly, lifeless houses, which the eyes of boys and girls, newly-fledged in the interminable winter, perceive in the school lavatories as examples of obscene art or of artistic obscenity.
75456.
აველუმი | თავი I
მიწისქვეშა გადასასვლელის კიბის საფეხურები დახეული კარტის ნაკუწებითაა მოფენილი.
The steps leading down to the underground crossing are littered with scraps of a torn playing card.
75457.
აველუმი | თავი I
კიბის თავში ბოშა ქალი ქვესკნელის დიასახლისივით ეგებება მომავლის შიშით აფორიაქებულ თანამოქალაქეებს.
At the top of the steps a gypsy woman, like the hostess of the underworld, greets her fear-stricken fellow-citizens, as they come towards her.
75458.
აველუმი | თავი I
ერთ ხელში ჟანგიანი თუნუქის პატარა მრგვალი კოლოფი უჭირავს, „ბედის წერილებით“ სავსე, მეორეზე ყვითელი, მობუზული ჩიტი უზის, „ბედის გამრიგე“, მოფერებით „ბორია“.
In one hand she holds a small, round, rusty tin box, filled with "fortune tickets"; a yellow bird, the "fortune-teller", its pet name "Boria", sits hunched in her other hand.
75459.
აველუმი | თავი I
ბორიას ერთბაშად (თანაც სულ ოც კაპიკად) შეუძლია გამოგიყვანოს გაურკვევლობის ბურუსიდან და „გითხრას“, რა გელოდება წინ.
Boria can instantly (for just twenty kopecks) lead you out of the fog of uncertainty and "tell" you what to expect.
75460.
აველუმი | თავი I
მაგრამ ხალხს ყველაზე მეტად სწორედ ამის გაგებისა ეშინია და საქმიანად გარბი-გამორბიან ჩაბნელებულ, ვიწრო გვირაბში, ვითომ სადმე მიეჩქარებოდეთ მართლა.
But such knowledge is what people are most afraid of, and, plunged in gloom, they run off down the narrow tunnel, business-like, as if they really had somewhere to hurry to.
წინა შემდეგი