მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75421.
აველუმი | თავი II
მე კი უკაცურ, მოასფალტებულ გზაზე მივდიოდი და ვითომ მე კი არ ვიყავი, არამედ დანია, უპატრონო ძაღლი, რომელსაც ჯერ კიდევ არ გადაჰყროდა სონია.
But I was walking down a deserted asphalt road, and it seem to be not me, but Dania, a stray dog that hadn’t yet come across Sonia.
75422.
აველუმი | თავი II
მაინც არაფერი არ მინდოდა უფრო ძლიერ, ვიდრე სონიას დანახვა, ვიდრე იმისი ბრიყვულად მომღიმარი სახის ალოკვა.
Yet there was nothing I wanted so badly as to see Sonia, to lick her stupidly smiling face all over.
75423.
აველუმი | თავი II
სხვა რომ ვერაფერი გავაწყე ჩემს ძაღლურ სიმარტოვეში, იქვე, შუაგზაზე ჩავცუცქდი, კუდზე დავჯექი, დრუნჩი ცას მივუშვირე და ავყმუვლდი.
Unable to achieve anything else in my canine solitude, there and then, in the middle of the road, I squatted, sat on my tail, pointed my muzzle at the sky and howled.
75424.
აველუმი | თავი II
ასე აყმუვლებულს გამომეღვიძა.
Howling like that, I woke up.
75425.
აველუმი | თავი I
მოცლილო მკითხველო, დაუფიცებლად დამიჯერე, ბევრად აჯობებდა იმას დაეწერა საკუთარი თავგადასავალი, ვის შესახებაც მე ვაპირებ გიამბო, უფრო სწორად, ვის მაგივრადაც მე მომიწევს ლაპარაკი.
Dear idle reader, take it from me: it would have been much better if the person I mean to talk to you about (or, to be precise, the person whose spokesman I am) had written the story of his life himself.
75426.
აველუმი | თავი I
ალბათ შენც გაგიჭირდება ხანდახან ჩვენი გარჩევა, რაც გარკვეულ დაბნეულობასთან ერთად, დიდ შინაგან თავისუფლებასაც მოგანიჭებს კითხვისას.
Anyway, from time to time you will probably have trouble telling us apart, and this will give your reading a lot of inner freedom, as well as a certain amount of confusion.
75427.
აველუმი | თავი I
ვინც გენდომება, იმას წარმოიდგენ ავტორადაც და გმირადაც.
You can imagine either of us as the author or the hero.
75428.
აველუმი | თავი I
ერთ დროს, ერთ ქვეყანაში, ერთ ქალაქში, ერთსა და იმავე გარემოში რომ მოგვიწია ცხოვრება ავტორსაც და გმირსაც, არამედ იმიტომაც (და ამას ვანიჭებ გადამწყვეტ მნიშვნელობას), მისი თანამზრახველობა რომ მარგუნა ბედმა წილად ავად თუ კარგად.
Not only because we, the author and the hero, have lived at the same time in the same country, in the same city, in identical circumstances, but also because (and this I believe to be the decisive factor) our complicity has been, for better or for worse, ordained by fate.
75429.
აველუმი | თავი I
მეც რომ ვიყავი მისი ჭირისა თუ ლხინის მოზიარე, მისი მესაიდუმლე, ოღონდ, ჩემგან (ჩვენგან) განსხვავებით, ის დაბადებით აველუმი გახლდათ, ჩვენ კი, იმის ახლობლები, მხოლოდ ვაველუმობდით.
I have shared his troubles and his joys, I have been his confidant, though, unlike me (or us) he was named Avelum at birth, whereas we, his associates, are just becoming a bit Avelumised.
75430.
აველუმი | თავი I
რაც შეეხება თავად „აველუმს“, შუმერული სიტყვაა და თავისუფალ, სრულუფლებიან მოქალაქეს ნიშნავს.
As for the name "Avelum", it is Sumerian and means free citizen with full civic rights.
75431.
აველუმი | თავი I
თუმცა, ერთადერთი წყარო, საიდანაც ამ სიტყვის წარმომავლობა ირკვევა, ჩემივე ძველი რვეულია.
Although the only source I have for this etymology is an old notebook of mine.
75432.
აველუმი | თავი I
მაგრამ ჩემთვისაც ძნელი დასადგენია უკვე, თავიდან რისთვის დამჭირდა ამ სიტყვის ამოწერა საიდანღაც (თუკი მართლა შუმერულია) ანდა გამოგონება (თუკი მართლა ჩემი გამოგონილია).
But I now have trouble working out why I ever needed to copy out this word (assuming it really is Sumerian), or making it up (if I really made it up).
75433.
აველუმი | თავი I
რაც მთავარია, ამით მისი მნიშვნელობა არ იცვლება - მაინც იმას ნიშნავს, რასაც ნიშნავს, რა მნიშვნელობაც დიდმა შუმერმა თუ იმ დიდი შუმერის პატარა შთამომავალმა (ესე იგი - მე!) მიანიჭა თავის დროზე.
The main thing is that the meaning remains unchanged: it still means what it means, as a great Sumerian or a petty descendant (I mean me) of the Sumerians decided at the time.
75434.
აველუმი | თავი I
სხვა საკითხია, რამდენად გასაგებია ამ სიტყვის მნიშვნელობა დღეს, ჩვენი გაზეთების ენით რომ ვთქვათ, რაოდენ აქტუალურია და რამდენად შეესაბამება თანამედროვე ცხოვრების მოთხოვნილებებს...
To what extent the word has any meaning today, or to use the language of our newspapers, to what extent it is relevant and meets the demands of life today…
75435.
აველუმი | თავი I
მაგრამ მაინც დაბეჯითებით მინდა განვაცხადო, რომ აველუმი მთელი თავისი ცხოვრების მანძილზე ყველანაირად ცდილობდა სწორედ თავისუფალი, სწორედ სრულუფლებიანი მოქალაქე ყოფილიყო თუნდაც მარტო მის წარმოდგენაში არსებული ქვეყნისა.
But what I want to get over to the reader is that all his life Avelum has tried in every way to be just that — a free citizen with full civic rights of a country, even if that country only exists in his imagination.
75436.
აველუმი | თავი I
ეს კი, მოგეხსენებათ, არც ისე ადვილი მისაღწევია და ვერც ის მიაღწევდა (თუკი მიაღწია საერთოდ), უსიყვარულოდ რომ გაეტარებინა ერთი დღე მაინც.
I may remind you that this is not easy to achieve, and he couldn’t have achieved it (if he ever did, in fact), had he spent a single day without love.
75437.
აველუმი | თავი I
მხოლოდ სიყვარული ანიჭებდა თავისუფლებისა და უფლებამოსილების შეგრძნებას და ისიც თავგანწირულად და უსასრულოდ, გნებავთ, უაზროდ და უშედეგოდ იბრძოდა იმის გადასარჩენად, რასაც ჯერ კიდევ სიყვარულს ვეძახით და რაც ადამიანთა მიწიერ არსებობას ცხოვრებად გარდაქმნის ხოლმე, თუკი საერთო, საყოველთაო, მით უფრო, სავალდებულო მოთხოვნილებად კი არ იქცევა, არამედ ბოლომდე დარჩება ცალკეული, თავისებურად დამთხვეული პიროვნებების სწრაფვად, აჩემებად, ოცნებად.
Only love enabled him to feel freedom and civic entitlement, and he fought selflessly and endlessly — senselessly and futilely, you might think — to salvage what we call love, what transforms human beings’ earthly existence into life, even if it doesn’t actually amount to a general, universal, let alone obligatory requirement, but remains to the end an aspiration of separate individuals who have gone mad, an urgency, a dream.
75438.
აველუმი | თავი I
რისი უმნიშვნელო, საცოდავი ნამცეცები ალბათ ყველა ჩვენგანის ხსოვნაშიც და ყველა ჩვენგანის გულის მიყრუებულ კუნჭულებშიც არის ჩარჩენილი, როგორც საფანტი ნადირის კუნთსა თუ სახსარში და, ამდენად, თითქმის არც არსებობს.
Insignificant, pathetic crumbs of these feelings can probably be detected in the memories and in remote corners of the hearts of every one of us, like shotgun pellets in the muscles or joints of a game animal, so that they might as well not even exist.
75439.
აველუმი | თავი I
არც არსებობს-მეთქი, ვწერ და ჯერ თვითონვე არ ვიცი, როგორ, რანაირად შევძლებ ამ „არარსებულის“ სიტყვით გადმოცემას.
As for not existing, here I am, writing without knowing how on earth to use words to convey non-existence.
75440.
აველუმი | თავი I
ეს ხომ იგივე იქნება, ქარს ხმელი ფოთლების გვირგვინი დავადგა თავზე (თუკი, რასაკვირველია, ის მაინც მეცოდინება, სადა აქვს ქარს ან თავი, ან ბოლო).
It would be like crowning the wind with a wreath of dry leaves (although I do of course know where the wind begins and ends).
წინა შემდეგი