მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75521.
აველუმი | თავი I
აბსტრაქტულ ცნებას ვერაფერს დააკლებ ტყვია-წამლითა თუ საწამლავით, მეთვალყურეთა თუ დამსმენთა არმიებით.
You can’t diminish abstractions with bullets or poison, with toxins or armies of spies watching and listening.
75522.
აველუმი | თავი I
არადა, თუ იმ აბსტრაქტულ ცნებასაც არ მოსპობდა, ვერც თავს ჩათვლიდა ზესახელმწიფოდ, ქვეყნიერების ბატონ-პატრონად, რადგან ისიც კარგად მოეხსენებოდა, რომ სწორედ სიყვარულია ერთადერთი მარადიული იმპერია, რომელსაც ნებაყოფლობით, საკუთარი სურვილით ემონებოდნენ, ემონებიან და მომავალშიც დაემონებიან, თუკი საერთოდ გადარჩება ბატონი ადამი.
Otherwise, if it can’t even destroy an abstraction, it can’t call itself a superpower, a master of the universe, because it can’t forget that love happens to be an everlasting empire which people freely, voluntarily, have let, still let, and will always let themselves be enslaved by, as long as humanity continues to exist.
75523.
აველუმი | თავი I
მაგრამ ჩემი ბუნებით, მე უფრო ლირიკოსი გახლავართ, ვიდრე პოლიტიკოსი.
But by nature I’m more of a lyricist than a politician.
75524.
აველუმი | თავი I
მეორეც ერთი, რაც ჩვენს თავს ხდება, ჩემი აზრით, იმიტომ ხდება, ის რომ არ მომხდარიყო, რაც აუცილებლად მოხდებოდა, იმას თუ არ მოვახდენდით, რაც მოვახდინეთ.
The other point about me is, in my opinion, that what was bound to happen didn’t happen, if we didn’t make it happen.
75525.
აველუმი | თავი I
ყველაფერს დაუფარავად მოვყვები, თუნდაც იმიტომ, ჩემი გულწრფელი აღსარებიდან გამომდინარე, იქნებ სხვამ, სხვამ კი არა, ჩემმა მკითხველმა მაინც გაარკვიოს, დავიღუპეთ თუ გადავრჩით, ანუ ღირსნი ვიყავით თუ არა, თუკი დავიღუპეთ და საჭირო იყო თუ არა ჩვენი გადარჩენა, თუკი გადავრჩით.
I shall tell everything, and not hold anything back, if only because our sincere confession may lead someone else, perhaps my reader, who peruses this Book, to work out whether we are doomed or saved, whether we deserve to be doomed, whether our salvation was inevitable if we are saved.
75526.
აველუმი | თავი I
ერთი კაციც თუ გადარჩება ნებისმიერი კატასტროფიდან, რასაკვირველია, ისიც დიდი ბედნიერებაა.
It is, of course, a great blessing if just one man survives any catastrophe.
75527.
აველუმი | თავი I
მაგრამ სიყვარული ამ თვალსაზრისითაც განსაკუთრებული, გამორჩეული კატასტროფაა.
But in this respect love is a peculiar, exceptional catastrophe.
75528.
აველუმი | თავი I
აუცილებლად ყველა, ანუ, ორივე იღუპება, გინდაც ერთი მათგანი, თავისი ჭკუით, გადარჩეს.
All, or both, are bound to perish, even if one of the two thinks they will survive.
75529.
აველუმი | თავი I
გინდაც ერთ-ერთმა მათგანმა, რა თქმა უნდა, მისივე შეხედულებებიდან გამომდინარე, უფრო ზუსტად კი საყოველთაოდ მიღებული ზნეობრივი მოდელის შესაბამისად, მაინც მოახერხოს ახალი ცხოვრების „აწყობა“, როგორც, მაგალითად, სონიას დაემართა.
If one of them believes, or to be precise, follows closely the pattern offered for all occasions by morality and manages to "start" a new life, which is, for example, what befell Sonia.
75530.
აველუმი | თავი I
სიყვარულს რომ არ შესწირვოდა მსხვერპლად, ქმარს მიეკედლა.
To save herself from being a sacrificial victim of love, she sought refuge with a husband.
75531.
აველუმი | თავი I
სხვანაირად რომ ვთქვათ, სიყვარულიდან, ანუ მომაკვდავი ზღვიდან, სახელდახელოდ შეკოწიწებულ ოჯახს, ანუ ხელოვნურ ნაპირს მიაშურა, საიდანაც მისი უკან დაბრუნება ისეთივე სისასტიკე იქნება დღეს, როგორი სისასტიკეც იმავე ზღვიდან მისი ძალით გამოთრევა იქნებოდა გუშინ.
To put it another way, she fled from love, as from a deadly sea, to a hastily patched up family, as to an artificial shore, from which bringing her back today would be just as cruel as using force to pull her out of that sea would have been yesterday.
75532.
აველუმი | თავი I
ღვთის წყალობით, ლაპარაკზე უკეთ ალბათ წერა მეხერხება, რადგან ლაპარაკით, ამდენი ხანია, ვერავის ვერაფერი გავაგებინე, წერით კი, სხვას რომ თავი გავანებოთ, აქამდე ვინახავ ოჯახს და... ჰმ, ჰმ... არა მარტო ოჯახს.
God seems to have given me the gift of writing better than talking: for some time I’ve been unable orally to make anyone understand, whereas, if I give up anything else, my writing can still keep my family and …err… not just my family.
75533.
აველუმი | თავი I
ოღონდ, მაინცდამაინც დარწმუნებული არა ვარ, მართლა რომ გამოუჩნდება ამ წერილს წამკითხავი, გინდაც მოცლილი.
Though I’m not convinced that this prose will really find a reader, even an idle one.
75534.
აველუმი | თავი I
მაგრამ რაკი უთქვამთ, ცდა ბედის მონახევრეაო, მეც ჩემსას ვცდი, საქვეყნოდ ამოვიბერტყავ გულს, ანუ, საქვეყნოდ მოვეჭიდები ხავსს, რაც ყველა წყალწაღებულის ხვედრია და, იმავე დროს, ახიცაა ყველა წყალწაღებულზე, რადგან შეგნებულად კი არ მიისწრაფვის იმისკენ, რაც შავი დღისთვის წინასწარ დაუგულებია, არამედ ალალბედზე, ბრმად, მისდაუნებურად ებღაუჭება იმას, რაც უკიდურესმა გაჭირვებამ მოალანდა უკანასკნელ წამს.
But as they say, nothing ventured, nothing gained: so I’ll try to bare my heart to all and sundry, or rather, I’ll publicly clutch at straws, the destiny and also the just desserts, of every drowning man, for no drowning man deliberately sought out what he sensed would be a black day for him — he was carelessly, blindly, involuntarily clutching at a last-moment mirage offered by extreme calamity.
75535.
აველუმი | თავი I
გულისამობერტყვის ჟინიც თავისებური „ხავსია“ და როცა აქამდე მივა საქმე, მართლა შეგიძლია დამთავრებულად ჩათვალო ცხოვრება.
The urge to bare one’s heart is just a straw to be clutched at, and if things have reached this stage, then you really can consider your life to be over.
75536.
აველუმი | თავი I
საბედნიეროდ, ყველა დიდი წიგნი უკვე დაწერილია.
Fortunately, all the great books have now been written.
75537.
აველუმი | თავი I
მე, უბრალოდ, იმ შემთხვევას ვგულისხმობ, თუნდაც იმ შემთხვევითობას, რომლის ძალითაც, მაინცდამაინც, ეს წერილი უნდა გადარჩეს და ერთ მშვენიერ დღეს მომავლის წინაშე წარდგეს, როგორც უკვე გარდასული, უკვე გაიდუმალებული, ძნელად წარმოსადგენი და ასევე ძნელად დასაჯერებელი ეპოქის უტყუარი დადასტურება, გნებავთ, მამხილებელი საბუთი.
All that I have in mind is just the case, or chance event, which might lead to this piece of writing surviving and surfacing one fine day in the future, as an authentic testament, or an exposé of a long-gone epoch which has become a mystery, difficult to reconstruct and just as difficult to believe.
75538.
აველუმი | თავი I
ამდენად, ეს წერილი იმ ჯოჯოხეთური კოცონიდან გადმოვარდნილ ნაღვერდლადაც შეგვიძლია მივიჩნიოთ, რომელიც ჩვენივე დაუდევრობითა და უზნეობით გავაჩაღეთ და რომელზედაც უკვე განურჩევლად ვიწვით ყველანი ერთად: მტყუანნიც და მართალნიც, მგლებიც და კრავებიც.
So we can call this piece of writing an ember which has fallen out of a hellish bonfire which our carelessness and wickedness kindled and on which we have all now indiscriminately been burnt up: the unjust and the just, the wolves and the lambs.
75539.
აველუმი | თავი I
აღარავინ გვყავს მიმტევებელი, რადგან უპირველეს ყოვლისა მიმტევებელი მოვიშორეთ თავიდან, შავი თეთრად და ცოდვა მადლად რომ მოგვჩვენებოდა.
We have nobody left to forgive us, because the first thing we did was to get rid of the forgivers, since we took black to be white and sin to be grace.
75540.
აველუმი | თავი I
ყველაფერი კი იმ დღეს დაიწყო, მელანიამ კონვერტი რომ დაუდო აველუმს მაგიდაზე (რასაკვირველია, გაუხსნელი) - წერილია, ბატონო, მოსკოვიდანო - და გახსნამდე უგრძნო აველუმს გულმა, რაღაც უნდა შეცვლილიყო მის ცხოვრებაში.
It all began the day that Melania put an envelope (unopened, of course) on Avelum’s desk — it’s a letter from Moscow, I think, sir — and even before opening it, Avelum felt in his heart that something must have changed in his life.
წინა შემდეგი