მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75541.
აველუმი | თავი I
თუმცა, აველუმის იმპერია პირველად ჯერ კიდევ დეკემბრის მიწისძვრამ შეარყია.
In fact the earthquake in December had been the first thing to shake him.
75542.
აველუმი | თავი I
ხოლო მიხვედრილი კაცი კიდევ უფრო ადრეც იგრძნობდა საფრთხეს და თუ ვერ აიცილებდა, არც პირდაღებული დახვდებოდა, როგორც ბრმა და უტვინო ბარტყი - დედაჩიტს.
An astute man senses danger early and, even if he can’t avoid it, he doesn’t greet it with the gaping mouth of a blind, brainless fledgling greeting its mother.
75543.
აველუმი | თავი I
ჯერ იყო და, ათი მეტრის სიმაღლე წითელი თოვლი დადო სვანეთში.
Already ten metres of red snow had covered Svanetia.
75544.
აველუმი | თავი I
ხალხი თოვლის ქვეშ ცხოვრობდა უჰაეროდ, უსინათლოდ, უწყლოდ, უპუროდ... სიცივე ინახავდათ ალბათ.
People were living without air, light, water or food under the snow… although the cold probably spared them the worst.
75545.
აველუმი | თავი I
ამას დიდი ზვავები მოჰყვა, სოფლები დაიტბორა და სახურავებზე გასული ხალხი ცას იყო მიჩერებული მშველელის მოლოდინში.
Snow was followed by great avalanches, villages were overwhelmed and people came out onto their roofs, looking to the heavens for rescue to come.
75546.
აველუმი | თავი I
მაგრამ დეკემბრის მიწისძვრამ მთელი საქართველო შეარყია და საკმაოდ სახიფათოდაც.
But the December earthquake shook the whole of Georgia and put it in jeopardy.
75547.
აველუმი | თავი I
აველუმი გიჟივით წამოვარდა საწოლიდან.
Avelum leapt out of bed like a madman.
75548.
აველუმი | თავი I
ძილში ჩაესმა წიგნის თაროების შემზარავი, სისხლის გამყინავი წკრიალი.
In his sleep he heard a blood-curdling rattle that brought bookshelves crashing down.
75549.
აველუმი | თავი I
ჯერ ისევ ძილბურანში მყოფმა, ერთად მოუსვა ხელი თავისიანებს, ერთად დააყენა ყველანი დიდი ოთახის კარის ჭრილში, ვითომ ეს იყო ერთადერთი საშუალება მიწისძვრისაგან თავის დასაცავად.
Still drugged with sleep, he rounded up all his family and made them all stand in the doorway of the living room, believing this to be the only way of protecting oneself in an earthquake.
75550.
აველუმი | თავი I
შიშით კი მერე შეეშინდა, შუაღამისას, ლამის უკვე ჩაძინებულს, როცა ერთი წამით გონება გაუნათდა და წარმოიდგინა, რა შეიძლებოდა დამართვოდა მისიანებს მისივე „საზრიანობის“ წყალობით - კარის ჭრილი რამდენიმე წლის წინ, რემონტისას, გააფართოვებინა კალატოზებს და თავხე ლამის წკიპზეღა იდო შესუსტებულ საყრდენებზე.
Fear overcame him again, however, at midnight, when he had almost got back to sleep and his mind cleared for a moment and he imagined what might have happened to his family thanks to his "quickwittedness": a few years ago the builders were in and he had bricklayers widen the doorway, and put a lintel on precariously weakened uprights.
75551.
აველუმი | თავი I
ფეხები ისე აუკანკალდა, ვერაფრით გაიჩერა, თითქოს მისი სხეულის განუყრელი ნაწილები კი არ იყვნენ, არამედ მისგან დამოუკიდებლად არსებული და რატომღაც მის საწოლში მოხვედრილი ცხოველები, რომლებსაც, თავისთავად ცხადია, დიდხანს არ შეეძლოთ უჰაეროდ გაძლება, მით უფრო საბნის ქვეშ, და გამწარებულნი ხტოდნენ, ძაგძაგებდნენ, იკრუნჩხებოდნენ ამ ყოვლად მოულოდნელი, ყოვლად გაუთვალისწინებელი სიკვდილის მოლოდინში.
His legs had begun to tremble, uncontrollably, as if they were not part of an indivisible body, but sharp-witted animals that existed independently of him, were for some reason in his bed, obviously unable to survive without air, especially under a blanket, and were desperately leaping about, trembling, curling up, as they faced a completely unexpected and unforeseen death.
75552.
აველუმი | თავი I
მთავარი უბედურება კი ისაა, თავად რომ არის ადამიანი ყველაფერში დამნაშავე, თავად არის საკუთარი თავის მტერი.
The main misfortune is that man is the perpetrator of everything, he is his own worst enemy.
75553.
აველუმი | თავი I
მთელი სიცოცხლე გაორებულია, გაორებული კი არ არის, ყველაფერი ორი აქვს მომადლებული ბუნებისგან, არა მარტო ფეხი, ხელი, თვალი თუ ყური - ფიქრიც, მიზანიც, თვალსაზრისიც, სურვილიც...
All his life is duplicated, not so much duplicated, as doubly endowed by nature: not just feet, arms, eyes or ears, but thoughts, purposes, points of view, desires…
75554.
აველუმი | თავი I
მდინარესავით ორ ნაპირს შორის მიედინება სულ, გაჩენის დღიდან, და აქამდე არ იცის, ვერ დაუდგენია, რომელი ურჩევნია, რომელ ნაპირს მიეტმასნოს უფრო მეტად, რომელს მიეხეთქოს მთელი ძალით, რომელს მიეფეროს და რომელს გაულაწუნოს მღვრიე ტალღა სილასავით.
Like a river, he runs between two banks from the day he is born, and he still doesn’t know and cannot decide which bank he prefers, which bank to cling to, which to crash into with all his might, which he should favour, and which the turbid waves will slap him into.
75555.
აველუმი | თავი I
მთელი სიცოცხლე ირჩევს, მაგრამ ალბათ ისე შეუერთდება ზღვას (ალბათ კი არა, შეუერთდა და ეგაა!), ანუ, ისე დაიკარგება, გაითქვიფება, გაქრება უსასრულობაში, არარაობაში, სიკვდილში - არჩევანს ვერ მოასწრებს, საშოვარზე წამოსული, ხელცარიელი დაუბრუნდება გამჩენს.
All his life he tries to choose, but he’ll probably reach the sea (or probably not, he’s already in it) and he will be lost, will be whisked away, will perish in infinity, in nothingness, in death — he won’t live long enough to choose: put on earth to earn a living, he will go back empty-handed to his maker.
75556.
აველუმი | თავი I
მიწა ხარ და მიწად იქეციო, ანდა, წყალი იყავ და წყლად წადიო - მიაძახებს მისი მარადიული მერყეობით გულგაწყალებული ჭირისუფალი.
"Dust thou art, and to dust thou shalt return," or "Water thou wert, so depart upon the waters,": his mourners, wearied by his endless dithering, will call after him.
75557.
აველუმი | თავი I
ალბათ, სონიაც გადაიწერს ქმრის ზურგს უკან პირჯვარს - უფალო, განანათლე ცოდვილი სული მონისა შენისაო - მაგრამ იმ „მონისა“ არავის არაფერი ეცოდინება, არც ცოლს, არც საყვარლებს.
Sonia will probably cross herself when her husband departs:"Lord, give light to the sinful soul of Thy servant," but nobody, neither his wife nor his mistresses, will know anything about this "servant".
75558.
აველუმი | თავი I
არ ეცოდინებათ, რადგან ისიც იყო და ისიც.
They wouldn’t know, because he was both one thing and another.
75559.
აველუმი | თავი I
უფრო სწორად, უნდოდა, ცდილობდა, ერთიც ყოფილიყო და მეორეც - კარგიც და ცუდიც, კეთილიც და ბოროტიც, ხელმომჭირნეც და ხელგაშლილიც, შესაცოდიც და შესაშურიც, ქმარიც და საყვარელიც.
To be precise, he wanted and tried to be both good and bad, generous and mean, tight-fisted and openhanded, sympathetic and envious, husband and lover.
75560.
აველუმი | თავი I
ამის ბრალია, ერთი და იგივე გამვლელები რომ ცვივიან ერთსა და იმავე ორმოებში, რომლებიც, ჩვენი გაზეთების ენით თუ ვიტყვით, მოძრაობას კი აფერხებენ, მაგრამ სრულებითაც არ განეკუთვნებიან ცივილიზებული სამყაროსთვის უჩვეულო და მიუღებელ მოვლენათა რიგს.
The problem is that the same passers-by keep falling into the same pits, which, as our newspapers put it, may obstruct the traffic, but do not amount to a phenomenon which is unusual or unacceptable for a civilised society.
წინა შემდეგი