მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
75621.
აველუმი | თავი I
ჟამი სხვლისა მოიწია, ხმა გვრიტისა ისმა ქვეყანასა შინა ჩვენსა, ლეღვმან გამოიღო ყვავილი თვისი.
It’s the pruning season, the voice of the turtle-dove is heard over our land, the fig has sent forth its blossom.
75622.
აველუმი | თავი I
მაგრამ მიუხედავად მრავალი სიკეთისა, გაზაფხული უკიდურესობამდე გაამძაფრებს ხოლმე ნებისმიერ გრძნობასაც და სენსაც და, რა განსხვავებაა, სენს მოვეკვლევინებით თუ გრძნობებს.
But, despite many a good thing, spring intensifies any feelings or diseases to an extreme, and we let ourselves get killed by diseases or by feelings, not that there is any difference.
75623.
აველუმი | თავი I
შეფოთვლა ხომ იგივე შენიღბვაა, მაგრამ როგორც არ უნდა შეინიღბოს, თოფიც ნაყოფით იცნობა. თოფის ნაყოფი კი ტყვიაა.
Evasion is the same as camouflage, but however it is camouflaged, the gun is known by its fruit, and the fruit of the gun is the bullet.
75624.
აველუმი | თავი I
ძაღლმა- ლეკვი, ძროხამ - ხბო, თოფმა ტყვია მოიგო. მაგრამ, ლეკვისა და ხბოს მსგავსად, ტყვიასაც ხომ რძით ვერ გამოკვებავ?!
The dog gave birth to a puppy, the cow to a calf, and the gun to a bullet. But you can’t nurture a bullet, unlike a puppy or a calf, on milk!
75625.
აველუმი | თავი I
ტყვიის საკვები სისხლია და სულერთია ვისი სისხლი იქნება ის, ლეკვისა, ხბოსი თუ აბელისა.
Bullets feed on blood and don’t care whose blood it is, a puppy’s, a calf’s or Abel’s.
75626.
აველუმი | თავი I
აბელი პირველი ადამიანია ადამიანის ხელით მოკლული უაღრესად ადამიანური გრძნობების გამო.
Abel is the first human being to be killed by a human being for purely human motives.
75627.
აველუმი | თავი I
არც ის მოაკლდება როდისმე ქვეყანას და არც მისი მკვლელი, ვიდრე ორივეს შემქმნელი იარსებებს, ვიდრე ის არ ამოწურავს საკუთარ არსს, ანუ, ერთხელ და სამუდამოდ არ ამოუშვებს პირიდან ღმერთისგან შთაბერილ სულს და ისევ თიხად, თიხის უსულო თოჯინად, გინდაც ყავლგასულ ვნებათა ყულაბად არ იქცევა.
Since the earth will never lack Abels or their killers, so long as their creator exists, until he exhausts his own essence or once and for all releases from his mouth the God-inspired soul and turns into clay, an inanimate clay puppet or a box of expired passions.
75628.
აველუმი | თავი I
ასე რომ, რამდენიც არ უნდა თვალოს ელექტროსაათმა, ბოლო სიტყვა მაინც ბატონ ადამზეა, ანუ, თითოეულ ჩვენგანზე, რამდენადაც ადამი ჩვენი კრებითი სახელია და მეტი არაფერი.
So that, however much the electronic clock may count, the final word belongs to Mr Adam, or any one of us, since Adam is just our collective name and nothing more.
75629.
აველუმი | თავი I
ესეც უკუღმა იკითხება და, რაც მთავარია, დიდი გასავალი აქვს დღევანდელ მწერლობაში ამგვარ ლინგვისტურ ოინბაზობებს. მაგრამ ამას არა აქვს არავითარი მნიშვნელობა.
This too reads the same backwards: such linguistic tricks are very popular in today’s literature. But this is of no importance.
75630.
აველუმი | თავი I
ღმერთმა იცის, ჭამა უფრო მაწყენარია ჩვენს დროში, თუ უჭმელობა. ზრდილობა კი ნამდვილად არავის აწყენს, არც მაძღარს და არც მშიერს.
God knows if eating is more harmful today than not eating.But politeness really doesn’t hurt anyone, whether they are sated or hungry.
75631.
აველუმი | თავი I
ზრდილობას ყოველთვის შვება მოჰქონდა კაცისთვის და ალბათ ამიტომაც არ ითვლებოდა უზრდელობად ზოგიერთ ქვეყანაში, მაგალითად, გამძღარზე დაბოყინება.
Politeness has always been helpful to humanity and that may be why it is not considered impolite in some countries to belch, for example, when sated.
75632.
აველუმი | თავი I
ყოველ შემთხვევაში, ზრდილობა ყოველთვის ეხმარებოდა ადამიანს, თავი ადამიანად ეგრძნო, ოღონდ ადრე, დიდი ხნის წინათ, როცა ნამდვილად ცხოვრობდა და როცა მის სანახევროდ ჩაბნელებულ ოთახებში სანთლის ნაღვენთის სუნი ჭარბობდა, ქუჩებში კი - ცხენის ჩონჩორიკისა.
In any case, politeness has always enabled people to feel human, but long ago when life was real and they had to put up with the smell of a candle-end dominating in semi-darkened rooms and of horse dung in the streets.
75633.
აველუმი | თავი I
თუმცა, რაც უნდა სამწუხარო ამბავი იყოს, მაინც უნდა ვაღიაროთ, რომ ადამიანი, თვალშისაცემად მცირე, მინიატურული „ოქროს ხანების“ გამოკლებით, სულ უფსკრულის პირას დგას და სულ ბეწვის ხიდზე გადის.
But we must admit, and it is a sad business, that man,- a really tiny, miniature except for "Golden Age", has always stood at the edge of an abyss and has been crossing a precarious rope bridge.
75634.
აველუმი | თავი I
სამწუხაროა, მაგრამ ჩვენში რომ ვთქვათ, იმედის მომცემიცაა.
It’s sad, but let’s admit among ourselves, it gives one hope.
75635.
აველუმი | თავი I
მართლაც, რომელი უკვდავი წიგნიც არ უნდა ავიღოთ ხელში, ყველა ერთნაირად ჭირისა და და უბედურების აღწერით იწყება.
Really, whatever immortal book we pick up, it will inevitably start to describe the same woes and misfortunes.
75636.
აველუმი | თავი I
ძმა ძმას კლავს, ბიძა ძმისწულს აუპატიურებს, ქმარი ცოლს ყიდის და, რაც დღევანდელი თვალსაზრისითაც ძნელი დასაჯერებელია, დასანახადაც არ უნდათ მშობლებს თავიანთი შვილები.
Brother kills brother, uncle rapes niece, husband sells wife and, what is hard to believe from today’s standpoint, parents can’t stand the sight of their children.
75637.
აველუმი | თავი I
ქვეყანაზე ჭირი მძვინვარებს და დამფრთხალი, გაპირუტყვებული ხალხი დუქან-დუქან დაძრწის, რა ვჭამო და რა დავლიოო, თითქოს დიდი დღე არ ედოს წინ, თითქოს მართლა მთავრდებოდეს ცხოვრება.
Plague rages over the land and intimidated, dumbstruck people prowl from pub to pub wondering what they can get to eat and drink, as if they hadn’t got long to live, as if life were really coming to an end.
75638.
აველუმი | თავი I
სხვის მიტოვებულ ბინაში ისე მოკალათდება, გეგონებათ მისი იყოს, ნათესავის დასამარხად კი თავს არ შეიწუხებს, პირიქით, შეგნებულად აარიდებს თავს, მეც არ შემეყაროს იმისი ჭირიო.
A person will settle in somebody’s abandoned flat, as if that was his home, he can’t be bothered even to bury his relative, quite the contrary, he’ll deliberately back away, in case he meets the same bad end.
75639.
აველუმი | თავი I
ჭირი კი მძვინვარებს, აღმოსავლეთიდან დასავლეთამდე, სამხრეთიდან ჩრდილოეთამდე მუსრს ავლებს ყველაფერს, რაც სუნთქავს და მოძრაობს.
Plague is raging, laying waste everything that breathes or moves, from east to west, from south to north.
75640.
აველუმი | თავი I
სასიკვდილოდ განწირულ ქალსა თუ კაცს საზარდულთან ან იღლიის ქვეშ ვაშლისა თუ კვერცხის ხელა სიმსივნე უჩნდება და მერე აღარც მხურვალე ლოცვაკურთხევა შველის, აღარც ექიმის რჩევა-დარიგება. წასკდება ცხვირიდან სისხლი და გათავებულია მისი საქმე.
A man or woman doomed to die finds they have a tumour the size of an apple or an egg in their groin or armpit, and then neither amount of ardent prayers or blessings nor a doctor’s consultation helps him. Blood will burst from their nose and they’re finished.
წინა შემდეგი