მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
78041.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
თავს აბრალებდა, სდნებოდა, ჰკვნესოდა, იტანჯებოდა და თავის მოკვლას აპირებდა.
He made himself look pitiable, he wilted, he groaned, he suffered, and he said he would kill himself.
78042.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
მისი ამხანაგები – სედრაკა, ჭიპი და ლადი ყოველდღე ეკითხებოდნენ: – ჰა, საქმე როგორ მიდის?
His comrades–Sedrak, Chipi, and Ladi–inquired every day: "Hey, how are things going?"
78043.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
– მორჩი და გაათავე, რაღა!
"Leave off, and put a stop to it somehow!"
78044.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
– ჰა, გამარჯვება არ დაგვიმალო, მაღარიჩი არ შეინარჩუნო!
"Oh, if you win, don't keep it from us; don't keep all the winnings to yourself".
78045.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
კვაჭი მათ მეგობრულ ანგარიშს აძლევდა და გამარჯვების ნიშნად ერთ ქეიფს ჰპირდებოდა.
Kvachi made a friendly bargain with them and promised a banquet to mark any victory.
78046.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
მთელმა ქალაქმა გაიგო კვაჭის გატაცება, მისი სიყვარული და ახალი ჟინი.
The whole city had heard of Kvachi's infatuation, his love, and new obsession.
78047.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
ამიტომ სოფიოს დაპყრობა და დამორჩილება მისთვის თავმოყვარეობის საქმედ გადაიქცა.
So that conquering and captivating Sophie had become a matter of self-esteem for him.
78048.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
კვაჭის ყველგან და ყველაფერში ადვილად ეხერხებოდა დროზედ მიხვეულ-მოხვეული ბილიკებით სიარული.
Everywhere and in every circumstance it was easy for Kvachi to manage to direct his walks at the right time.
78049.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
დროზედ ჩრდილში შესვლა, მოთმინება, დროს და ადგილის შერჩევა და უკან დახევაც.
To lurk in the shadows at the right time, to be patient, to choose his time and place, even to retreat.
78050.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
მაგრამ სოფიომ ეს თვისება კვაჭის თითქოს გაუქარწყლა და მოაშლევინა.
But Sophie seemed to be able to nullify and ruin all his ploys.
78051.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
დიდი დრო გავიდა. ამხანაგებიც აღიზიანებდნენ და აჩქარებდნენ, საქმეს კი წარმატება არ ეტყობოდა.
A considerable time passed. Kvachi's comrades were urging him on, but the enterprise showed no signs of succeeding.
78052.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
კვაჭის მოთმინება გამოელია და სთქვა: – ან დღეს, ან არასოდეს!
Kvachi lost patience and decided: "Either today, or never".
78053.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
იმ საღამოს კვაჭი სოფიოს ფეხებთან დაჩოქილი იდგა, ხელებს იმტვრევდა და იცრემლებოდა.
That evening Kvachi got on his knees in front of Sophie, wrung his hands, and said tearfully.
78054.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
– ჩემო ტრედო... ჩემო ტურფავ... ჩემო ღმერთო და ხატო!.. მეტი გაძლება აღარ შემიძლიან, ძალ-ღონე აღარ მყოფნის...
"My dove … My beauty … My god and my icon! I can't take any more, I haven't got the strength left …"
78055.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
– მაკმარე ამდენი ტანჯვა და წამება... შემიბრალე და გამიკითხე... ჩემო სოფიო... სონიჩკა... სოფოჩკა...
"Put an end to all this torment and torture … Have pity and show some pity … My Sophie, Sonechka, Sophochka …"
78056.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
კვაჭიმ ნაძალადევად დაიჯერა თვისი სიყვარული: თვალებზე ცრემლი აუბზინდა და პირსახეზე ტანჯვის ნაოჭები ჩაეკეცა.
Kvachi had almost made himself believe in his love: tears welled in his eyes and suffering had furrowed his face with wrinkles.
78057.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
სოფიომ უკან დაიწია. დაიბნა და გაშრა.
Sophie stepped back. She was bewildered and lost for words.
78058.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
– ნაპოლეონ აპოლონიჩ! ნაპოლეონ აპოლონიჩ!... ადექით... მებრალებით, მაგრამ... წამოდექით, ზეზე წამოდექით... არ შემიძლიან, მეტი არ შემიძლიან...
"Napoleon! Napoleon! Get up! I'm sorry for you, but … Stand up, get on your feet … I can't take any more, I really can't".
78059.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
და თვითონაც ხმა აუკანკალდა, თვალებზე ცრემლი მოერია.
Her voice, too, began to tremble and tears welled up in her eyes.
78060.
კვაჭი კვაჭანტირაძე | კარი მეორე
კვაჭიმ თავი ჩაჰქინდრა, პირზე ხელები მიიფარა, სავარძელში ჩავარდა და ბავშვივით აქვითინდა, თან უიმედო სევდით და სასოწარკვეთით ლუღლუღებდა.
Kvachi let his head droop, covered his face with his hands, collapsed into an armchair and sobbed like a child, with hopeless grief he mumbled desperately.
წინა შემდეგი