პარალელური კორპუსი

162781.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

ამ დროს მამა ჯიბეებში იქექებოდა; ერთი წამიც, და წიგნს იპოვიდა.

Her father was feeling in his pockets; in another second, he would have found his book.

162782.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

ულამაზესი იყო მისი ხელები, და მისი ტერფებიც, და მისი ხმა, და მისი საუბარი, და მისი ფორიაქი და ხასიათი, მისი ახირებები, ვნება, და როგორ იცოდა პირდაპირ, მოურიდებლად, ყველას გასაგონად თქმა – „როგორ დავიღუპეთ ყველანი ცალ-ცალკე“, – და მისი მიუწვდომლობა.

His hands were beautiful, and his feet, and his voice, and his words, and his haste, and his temper, and his oddity, and his passion, and his saying straight out before every one, we perish, each alone, and his remoteness.

162783.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

მან წიგნი გადაშალა.

He had opened his book.

162784.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

მაგრამ ის, რაც მიუღებლად მიაჩნდა – მაკალისტერის ბიჭმა მორიგ თევზს ლაყუჩებიდან კაუჭი ამოაძრო – იყო მისი ტლუ დაუნახაობა და ტირანია, რომელმაც ბავშვობა მოუწამლა და არაერთხელ გაამწარა საშინლად, იმდენად, რომ ახლაც კი ეღვიძება ღამღამობით ბრაზისაგან და ახსენდება მისი რომელიმე ბრძანება.

But what remained intolerable, she thought, Macalister’s boy tug the hook out of the gills of another fish, was that crass blindness and tyranny of his which had poisoned her childhood and raised bitter storms, so that even now she woke in the night trembling with rage and remembered some command of his.

162785.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

ამიტომ აღარაფერი უთქვამს, მხოლოდ ჯიუტად და სევდიანად გასცქეროდა ნაპირს, სიმშვიდის საბურველში გახვეულს.

So she said nothing, but looked doggedly and sadly at the shore, wrapped in its mantle of peace.

162786.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

გეგონება, ადამიანებს ჩასძინებიათ, ფიქრობდა.

As if the people there had fallen asleep, she thought.

162787.

გზა შუქურისკენ | შუქურა, თავი 4

მათ იქ არ აქვთ ტანჯვაო, ფიქრობდა ის.

They have no suffering there, she thought.

162788.