მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
171681.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– ჩოგბურთს ვთამაშობ.
I played tennis.
171682.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ვცურავ.
Swam.
171683.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ღამით გარეთ გავდივარ.
Went out at night.
171684.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ვვარჯიშობ.
Jogged.
171685.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
მუსიკის ტრანსკრიფციას ვაკეთებ.
Transcribed music.
171686.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ვკითხულობ.
Read.
171687.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– მეც ვვარჯიშობ.
He said he jogged too.
171688.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
დილაუთენია მირჩევნია.
Early in the morning.
171689.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
აქ სად უნდა ირბინო?
Where did one jog around here?
171690.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– ბილიკებზე.
Along the promenade, mostly.
171691.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
თუ მოგინდება, გაჩვენებ.
I could show him if he wanted.
171692.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ის იყო, უნდა მომწონებოდა, მაჯახა: – შეიძლება. სხვა დროს.
It hit me in the face just when I was starting to like him again: “Later, maybe.”
171693.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
კითხვას ჩამონათვალში ბოლო ადგილი მივუჩინე, ვიფიქრე, მისი უდარდელი ხასიათიდან გამომდინარე, ისიც ასე იქნება-მეთქი.
I had put reading last on my list, thinking that, with the willful, brazen attitude he’d displayed so far, reading would figure last on his.
171694.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
რამდენიმე საათში, როცა გავიგე ჰერაკლიტეზე წიგნის წერა დაესრულებინა, მივხვდი „კითხვა“ მისი ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილი უნდა ყოფილიყო და გადავწყვიტე, ჭკვიანური ქცევით დამერწმუნებინა, რომ საერთო ინტერესები გვამოძრავებდა.
A few hours later, when I remembered that he had just finished writing a book on Heraclitus and that "reading" was probably not an insignificant part of his life, I realized that I needed to perform some clever backpedaling and let him know that my real interests lay right alongside his.
171695.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
თუმცა, თავმომწონე გამოსასყიდზე მეტად სხვა რამ მაღელვებდა;
What unsettled me, though, was not the fancy footwork needed to redeem myself.
171696.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
დაუპატიჟებელი შიშით დამძიმებული დავრწმუნდი, ლიანდაგებთან მოკლე საუბრისა თუ დანარჩენი დროის განმავლობაში, გაუცნობიერებლად მისი გულის მოგებას ვცდილობდი; სავალალო მარცხს კი არ ვაღიარებდი.
It was the unwelcome misgivings with which it finally dawned on me, both then and during our casual conversation by the train tracks, that I had all along, without seeming to, without even admitting it, already been trying—and failing—to win him over.
171697.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
როცა შევთავაზე (რადგან სტუმრები ამ ჩანაფიქრზე გიჟდებოდნენ), სან ჯაკომოში წაგიყვან და სამრეკლოზე ავიდეთ, რომელსაც „სიკვდილის ქარაფი“ შევარქვით-მეთქი, უნდა მცოდნოდა, რა პასუხსაც მივიღებდი.
When I did offer—because all visitors loved the idea—to take him to San Giacomo and walk up to the very top of the belfry we nicknamed To-die-for, I should have known better than to just stand there without a comeback.
171698.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
მეგონა, თავს მოვაწონებდი, ასვლაში დავეხმარებოდი, ერთად გადმოვხედავდით ქალაქს, ზღვასა და უსასრულობას...
I thought I’d bring him around simply by taking him up there and letting him take in the view of the town, the sea, eternity.
171699.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
მაგრამ არა.
But no.
171700.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ისევ „სხვა დროს!“.
Later!
წინა შემდეგი