მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
172021.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– იქნებ წერისას უკეთ გესმოდა, – ვპასუხობდი მე.
“Maybe it did when you wrote it,” I said.
172022.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
დიდხანს ფიქრობდა, თითქოს ჩემს სიტყვებს გონებაში წონისო.
He thought for a while as though weighing my words.
172023.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– შენსავით კეთილი ადამიანი რამდენიმე თვეა არ მინახავს, – უეცარი გულწრფელობით ჩაილაპარაკებდა, თითქოს აღმოჩენა იმწამს გააკეთა და ჩემს ფრაზაში იმაზე მეტი ამოიკითხა, ვიდრე მე მინდოდა.
“That’s the kindest thing anyone’s said to me in months”— spoken ever so earnestly, as if he was hit by a sudden revelation and was taking what I’d said to mean much more than I thought it did.
172024.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
თავიდან დავიბენი, გვერდით გავიხედე და ძლივს ამოვიბუტბუტე: – კეთილი? – ჰო, კეთილი.
I felt ill at ease, looked away, and finally muttered the first thing that came to mind: “Kind?” I asked. “Yes, kind.”
172025.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ვერ ვხვდებოდი, რა შუაში იყო სიკეთე.
I didn’t know what kindness had to do with it.
172026.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
იქნებ საუბარი სხვაგან მიჰყავდა და ჯობდა, თავი ამერიდებინა?! შემდეგ ჩამოწოლილ ხანგრძლივ დუმილს ყოველთვის ის არღვევდა.
Or perhaps I wasn’t seeing clearly enough where all this was headed and preferred to let the matter slide. Silence again. Until the next time he’d speak.
172027.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ამ დროს ყველანაირ სისულელეს მეკითხებოდა: რას ვფიქრობდი იმაზე, ან რა დამოკიდებულება მქონდა ამაზე?
How I loved it when he broke the silence between us to say something—anything—or to ask what I thought about X, or had I ever heard of Y?
172028.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
სახლში ჩემი აზრი არავის აინტერესებდა.
Nobody in our household ever asked my opinion about anything.
172029.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ალბათ მიზეზს ჯერ ვერ ხვდებოდა, მაგრამ მალე ამოიცნობდა: მე ხომ ოჯახში ყველაზე პატარა ვიყავი.
If he hadn’t already figuredout why, he would soon enough—it was only a matter of time before he fell in with everyone’s view that I was the baby of the family.
172030.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
არადა, მესამე კვირა იწურებოდა, ის კი გაუთავებლად მეკითხებოდა, თუ ვიცნობდი ათანასიუს კირშერის, ჯუზეპე ბელისა და პოლ სელანის შემოქმედებას. – ჰო.
And yet here he was in his third week with us, asking me if I’d ever heard of Athanasius Kircher, Giuseppe Belli, and Paul Celan. “I have.”
172031.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– თითქმის ათი წლით შენზე უფროსი ვარ, მაგრამ მათზე რამდენიმე დღის წინ გავიგე. არ მესმის...
“I’m almost a decade older than you are and until a few days ago had never heard of any of them. I don’t get it.”
172032.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– უცნაური არაფერია.
“What’s not to get?
172033.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
მამაჩემი უნივერსიტეტის პროფესორია.
Dad’s a university professor.
172034.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
სახლში ტელევიზორი არ გვქონდა.
I grew up without TV.
172035.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ახლა ხვდები?
Get it now?
172036.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
– მიდი რა, კლავიშებზე აკაკუნე! – ისე მომაძახებდა, თითქოს სახეში დაკუჭული პირსახოცი მესროლაო.
“Go back to your plunking, will you!” he said as though crumpling a towel and throwing it at my face.
172037.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
მომწონდა მისი გაბრაზების მანერა.
I even liked the way he told me off.
172038.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ერთ დღეს მაგიდიდან ბლოკნოტს ვიღებდი და ხელი წყლის ჭიქას გავკარი.
One day while moving my notebook on the table, I accidentally tipped over my glass.
172039.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
ბალახზე დაეცა, მაგრამ არ გამტყდარა.
It fell on the grass. It didn’t break.
172040.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი I
იქვე წამოწოლილი ოლივერი წამოხტა, ჭიქა აიღო და მაგიდაზე, ჩემს ფურცლებთან ახლოს დადო.
Oliver, who was close by, got up, picked it up, and placed it, not just on the table, but right next to my pages.
წინა შემდეგი