მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
173141.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
დიდი ხნის წინო.
A while ago.
173142.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
იმ დროის ამბავი იქნებოდა, ხმას რომ არ მცემდა.
It corresponded to the time when we had almost stopped speaking to each other.
173143.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
დედაჩემმაც წამიკითხა ლექცია, ჩვენ kaiboy-ს უფრო ზრდილობიანად უნდა მოექცეო, სახლსა და ეზოში ისე ხვდები, სალამს არ ეუბნებიო.
Even my mother had taken me aside that week and suggested I be more polite with our cauboi— all that walking in and out of rooms without even a perfunctory hello, not nice.
173144.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– მგონი, მართალია, – თქვა ვიმინიმ.
“I think he is right,” said Vimini.
173145.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მხრები ავიჩეჩე.
I shrugged my shoulders.
173146.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თუმცა, ასეთ წინააღმდეგობაში არასდროს ჩავვარდნილვარ.
But I had never been visited by such powerful contradictions before.
173147.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სულში რისხვის ცეცხლი ამენთო.
This was agony, for something like rage was brimming over inside me.
173148.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვცდილობდი, ფიქრები გამეფანტა და ჩამავალ მზეს მივაშტერდი. იმ ადამიანს ვგავდი, სიცრუის ტესტის გავლის წინ ღელვას რომ მალავენ.
I tried to still my mind and think of the sunset before us, the way people about to be given a polygraph like to visualize serene and placid settings to disguise their agitation.
173149.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვცდილობდი, ყურადღება სხვა რამეზე გადამეტანა და ღამის სურვილებზე აღარ მეფიქრა.
But I was also forcing myself to think of other things because I did not want to touch or use up any thoughts bearing on tonight.
173150.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
იქნებ უარითაც გამისტუმროს, თუ არ მოვეშვი, საერთოდ გაიქცეს და საიდუმლოს გამხელა არ მოერიდოს.
He might say no, he might even decide to leave our house and, if pressed, explain why.
173151.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
აი, ამას ვფიქრობდი...
This was as far as I would let myself think.
173152.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
საშინელი აზრი დამებადა.
A horrible thought gripped me.
173153.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვაითუ, ქალაქის მოსახლეობაშია გარეული, იმ ხალხთან, გაუთავებლად ვახშამზე რომ ეპატიჟება, ზის და ველოსიპედებით გორაკზე მომხდარ ამბავს უყვება?
What if, right now, among some of the townsfolk he had befriended, or among all those people who clamored to invite him for dinner, he were to let out, or just hint at, what had happened during our bike ride into town?
173154.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მის ადგილას, მე გავუძლებდი ასეთი საიდუმლოს შენახვის ცდუნებას?
In his place, would I have been able to keep a lid on such a secret?
173155.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვერა.
No.
173156.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
არადა, მიჩვენა, როგორ მარტივად შემეძლო მიმეღო სანუკვარი კოცნა, როგორი ადვილი იყო ცხოვრებისეული სიამოვნებით ტკბობა... რა საჭიროა ამდენი ტანჯვა და სირცხვილი, თუ ამის გაკეთება სიგარეტის კოლოფის ყიდვას არ ჩამოუვარდება, ან მოსაწევის გადაწოდებას, ან პატარა მოედანზე შუაღამისას გოგონას გაჩერება, ფასზე შეთანხმება და რამდენიმე წუთით ზედა სართულზე ასვლა?
And yet, he had shown me that what I wanted could be given and taken so naturally that one wonders why it needed such hand-wringing torment and shame, seeing it was no more complicated a gesture than, say, buying a pack of cigarettes, or passing a reefer, or stopping by one of the girls behind the piazzetta late at night and, having settled on a price, going upstairs for a few minutes.
173157.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სანაპიროდან შინ დავბრუნდი. არსად ჩანდა. მოვიკითხე.
When I returned after swimming, there was still no sign of him. I asked.
173158.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
არა, არ დაბრუნებულაო.
No, he wasn’t back.
173159.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მისი ველოსიპედი ძველებურად ფარდულში იდგა.
His bike was in the same place where we’d left it just before noon.
173160.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ანკისე დიდი ხნის წინ მობრუნებულა.
And Anchise had returned hours ago.