მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
173441.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
„არ ვისაუბრებთ“.
No speeches.
173442.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თუ სხვა დროს მკითხავს, ყველაფერს მოვუყვები.
But, if on our rides together the following mornings hewere to ask, then I’d spill everything.
173443.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვეტყოდი, რომ მიუხედავად იმისა, საყვარელ პატარა მოედანზე ველოსიპედებით ყოველდღე ვსეირნობთ, მაგრამ ხმას არ ვიღებთ, სიტყვას არ ვცვლით, ყოველღამე, ფარდებს გადავწევდი და აივანზე გავდიოდი, ვიცოდი, ლოგინში იწვა და ძველი მინების ზრიალი ესმოდა.
I’d tell him that though we rode our bicycles every day and took them up to our favorite piazzetta where I was determined never to speak out of turn, yet, each night, when I knew he was in bed, I’d still open my shutters and would step out onto the balcony, hoping he’d have heard the shaking glass of my French windows, followed by the telltale squeak of its old hinges.
173444.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მხოლოდ თხელ შარვალში გამოწყობილი ველოდი და მზად ვიყავი, თავი დამეცვა. აქ რა გინდაო; ცხელი ღამეა და ვერ ვიძინებ-მეთქი, ციტრონელას აუტანელი სურნელი დგას და მირჩევნია, მეღვიძოს; არც წიგნს ვკითხულობ, უბრალოდ ვიყურები, რადგან ძილი არ მეკარება; და თუ მიზეზს მკითხავდა, მარტივად ვუპასუხებდი: „არ გინდა, ნუ მომისმენ“; ან შემოვლით გზას ავირჩევდი და ვაღიარებდი: „დაგპირდი, აივანზე შენს მხარეს არ გადმოვალ-მეთქი, რადგან მეშინია არ დაგაფრთხო, არც ფეხქვეშ გაბმული სიმების გამოცდა მინდა“; "რომელ სიმებზე ლაპარაკობ?“
I’d wait for him there, wearing only my pajama bottoms, ready to claim, if he asked what I was doing there, that the night was too hot, and the smell of the citronella intolerable, and that I preferred to stay up, not sleep, not read, just stare, because I couldn’t bring myself to sleep, and if he asked why I couldn’t sleep, I’d simply say, You don’t want to know, or, in a roundabout way, just say that I had promised never to cross over to his side of the balcony, partly because I was terrified of offending him now, but also because I didn’t want to test the invisible trip wire between us—What trip wire are you talking about?
173445.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
„ძაფივით წვრილ ხაფანგზე, ერთხელაც, თუ ზედმეტი დავლიე, აუცილებლად რომ გადმოვკვეთ, შენი ოთახის კარს შემოვაღებ და გეტყვი: ოლივერ, მე ვარ, ვერ ვიძინებ, შეიძლება გვერდით მოგიწვე? აი, ამ სიმებზე!“
The trip wire which one night, if my dream is too powerful or if I’ve had more wine than usual, I could easily cross, then push open your glass door and say, Oliver, it’s me, I can’t sleep, let me stay with you. That trip wire!
173446.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ხაფანგი მთელი ღამე მელანდებოდა.
The trip wire loomed at all hours of the night.
173447.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ბუს კივილი, ნიავზე ახმაურებული ოლივერის დარაბები, მეზობელი გორაკიდან ღამის დისკოთეკის მუსიკა, კატის კნავილი, ჩემი საძინებლის კარის ჭრიალი მიფრთხობდა ძილს.
An owl, the sound of Oliver’s own window shutters squeaking against thewind, the music from a distant, all-night discotheque in an adjoining hill town, the scuffling of cats very late at night, or the creak of the wooden lintel of my bedroom door, anything could wake me.
173448.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ამ ხმებს ბავშვობიდან მივეჩვიე და შემეძლო მთვლემარე ფაუნუსივით, აბეზარა მწერს რომ მოუქნევს კუდს, სიზმრებში მშვიდად ჩავძირულიყავი.
But I’d known these since childhood and, like a sleeping fawn flicking his tail at an intrusive insect, knew how to brush them away and fall instantly back to sleep.
173449.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ხანდახან შიშისა თუ სირცხვილის გაურკვეველი შეგრძნება სხეულიდან ამომდიოდა, თავს დამადგებოდა და მძინარე ჩამჩურჩულებდა: „არ გაიღვიძო, ელიო, გეძინოს, თვალს ნუ გაახელ“, მე კი ტკბილ სამყაროში შებრუნებას ვცდილობდი, ცოტას თუ მოვინდომებდი, ჩემ გემოზე რომ ვატრიალებდი.
Sometimes, though, a mere nothing, like a sense of dread or shame, would slip its way out of my sleep and hover undefined about me and watch me sleep and, bending down to my ear, finally whisper, I’m not trying to wake you, I’m really not, go back to sleep, Elio, keep sleeping—while I made every effort to recover the dream I was about to reenter any moment now and could almost rescript if only I tried a bit harder.
173450.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თუმცა, ვერ ვიძინებდი. ორი განსხვავებული შეგრძნება არ მასვენებდა: ერთი მხრივ, სურვილი და ვნება, გამომეღო ფანჯარა და მის საძინებელში შიშველი შევვარდნილიყავი, მეორე მხრივ – თავშეკავება და სირცხვილი, რომ ამის გამბედაობა არ მყოფნიდა.
But sleep would not come, and sure enough not one but two troubling thoughts, like paired specters materializing out of the fog of sleep, stood watch over me: desire and shame, the longing to throw open my window and, without thinking, run into his room stark-naked, and, on the other hand, my repeated inability to take the slightest risk to bring any of this about.
173451.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ეს გახლდათ ყმაწვილკაცობის ორი სიმბოლო, ჩემი ცხოვრების გერბი, შიში და წყურვილი. მითვალთვალებდნენ, თითქოს ამბობდნენ: „შენამდე ბევრმა გაბედა და დასაჩუქრდა, შენ რა მოგსვლია?“ პასუხს ვერ ვცემდი.
There they were, the legacy of youth, the two mascots of my life, hunger and fear, watching over me, saying, So many before you have taken the chance and been rewarded, why can’t you? No answer.
173452.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
„თავსაც ბევრი იკავებდა, ასე გააგრძელე!“ პასუხს არ ვცემდი.
So many have balked, so why must you? No answer.
173453.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მერე დამცინავი ხმა იტყოდა: „თუ სხვა დროს არა, როდის, ელიო?“
And then it came, as ever deriding me: If not later, Elio, when?
173454.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ის მესიზმრა, რაც ჩემმა სხეულმა დიდი ხანია იცოდა.
In this dream I finally learned what my body must have known from the very first day.
173455.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მის ოთახში ვიყავით და ჩვეული ფანტაზიებისგან განსხვავებით, ლოგინზე მე კი არ ვიწექი, არამედ ოლივერი;
We were in his room, and, contrary to all my fantasies, it was not I who had my back on the bed, but Oliver;
173456.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ზემოდან მოვექეცი, სახე აუხურდა, და ზმანებაში კი ისე მარტივად დამყვა, წარმოუდგენელ საიდუმლოს ავხადე ფარდა: თუ იმას არ მივცემდი, ასე ძალიან რომ უნდოდა, ცხოვრებისეულ დანაშაულს ჩავიდენდი.
I was on top of him, watching, on his face, an expression at once so flushed, so readily acquiescent, that even in my sleep it tore every emotion out of me and told me one thing I could never have known or guessed so far: that not to give what I was dying to give him at whatever price was perhaps the greatest crime I might ever commit in my life.
173457.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სასოწარკვეთილს ოლივერისთვის რაღაცის მიცემა მინდოდა.
I desperately wanted to give him something.
173458.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ამასთან შედარებით, მისგან აღება ისეთი ზედაპირული, უბრალო და მექანიკური მომეჩვენა, შევწუხდი.
By contrast, taking seemed so bland, so facile, so mechanical.
173459.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მზად ვიყავი მისგან ეს სიტყვები მომესმინა: – თუ გაჩერდები, მომკლავ, – ხმა უწყდებოდა.
And then I heard it, as I knew by now I would. “You’ll kill me if you stop,” he was gasping.
173460.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
იცოდა, ეს სიტყვები წინა ღამით, სულ სხვა სიზმარში მითხრა, მაგრამ წყევლა დაარღვია და უფლება ჰქონდა, მრავალჯერ გაემეორებინა, მიუხედავად იმისა, რომ ვერ ვხვდებოდით, მისი ხმა ჩემგან ამოხეთქავდა ხოლმე თუ ჩემი მეხსიერება იღვრებოდა მასში.
Conscious that he’d already spoken these selfsame words to me a few nights before in another dream but that, having said them once, he was also free to repeat them whenever he came into my dreams, even though neither of us seemed to know whether it was his voice that was breaking from inside me or whether my memory of these very words was exploding in him.
წინა შემდეგი