მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
173901.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ნეტავ სევდა შემიპყრობს?
I wondered whether I would look back on this with sorrow.
173902.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სირცხვილი?
Or shame.
173903.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
იმედია, გულგრილობა-მეთქი, გავიფიქრე.
Or indifference, I hoped.
173904.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– კარგად ხარ? – მკითხა მან.
“You okay?” he asked.
173905.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– კარგად ვარ.
“Me okay.”
173906.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სათქმელი აღარ მქონდა.
There was absolutely nothing to say.
173907.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ცერებით მისი ცერები მოვძებნე.
With my toes, I reached over to his toes and touched them.
173908.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ცერი დაუფიქრებლად შევაცურე მის ცერსა და საჩვენებელ თითს შორის.
Then, without thinking, I slipped my big toe in between his big toe and his second toe.
173909.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
უკან არ იხევდა, არც მპასუხობდა.
He did not recoil, he did not respond.
173910.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მინდოდა, ყველა თითზე შევხებოდი.
I wanted to touch each toe with my own.
173911.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მარცხნივ ვეჯექი. რამდენიმე დღის წინ, სადილზე, მეორე ფეხი დამადო.
Since I was sitting to his left, these were probably not the toes that had touched me at lunch the other day.
173912.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
დამნაშავე მარჯვენა ტერფი იყო.
It was his right foot that was guilty.
173913.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მარჯვენა ფეხი ავწიე და მისკენ დავიძარი, ვცდილობდი მუხლზე არ მივკარებოდი, თითქოს აკრძალული მქონდა.
I tried to reach it with my right foot, all the while avoiding touching both his knees, as if something told me knees were off bounds.
173914.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– რას აკეთებ? – როგორც იქნა, მკითხა მან.
“What are you doing?” he finally asked.
173915.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– არაფერს.
“Nothing.”
173916.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მართლა არ ვიცოდი. ცოტა ხანში მთელი სხეულით ამყვა, გონებაგაფანტული, მაგრამ საკუთარ მოძრაობაში დარწმუნებული, თითქოს სხვა გზა არ გაქვს, როცა ფეხის თითებით გეხებიან, შენც ასე უნდა შეეხო.
I didn’t know myself, but his body gradually began to reciprocate the movement, somewhat absentmindedly, without conviction, no less awkward than mine, as if to say, What else is there to do but to respond in kind when someone touches your toes with his toes?
173917.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მერე მივუახლოვდი და ჩავეხუტე.
After that, I moved closer to him and then hugged him.
173918.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
იმედია, ბავშვურ საქციელს ხვევნად ჩამითვლიდა.
A child’s hug which I hoped he’d read as an embrace.
173919.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
არაფერი უთქვამს.
He did not respond.
173920.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– კარგი დასაწყისია, – როგორც იქნა, ხმა ამოიღო. მისგან იუმორისტულ კომენტარს არ ველოდი.
“That’s a start,” he finally said, perhaps with a tad more humor in his voice than I’d wish.