მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
173961.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ჩურჩულებდა: „მოიშორე, მოიშორე, მოიშორე“, მე კი მეცინებოდა, ვიდრე სრულად არ გავშიშვლდი; საბანი ყლეზე მაწვებოდა. ყველა საიდუმლო გავეცი, რადგან მასთან ლოგინში ჩაგორება ჩემი ერთადერთი საიდუმლო გახლდათ, იმწამს უსიტყვოდ რომ ვუზიარებდი.
He was whispering, “Off, and off, and off, and off,” which made me laugh, and suddenly I was totally naked, feeling the weight of the sheet on my cock, not a secret left in the world, because wanting to be in bed with him was my only secret and here I was sharing it with him.
173962.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
რა ბედნიერებაა, მისი ხელები ჩემს სხეულზე დაცოცავს, თითქოს სიახლოვის ყველა ეტაპი გადავლახეთ, თუმცა საბნის გარეთ დარჩენილი სხეულის ნაწილების ჯერ კიდევ გვრცხვენოდა, როგორც კლუბში დაგვიანებით მისულ და გარეთ დარჩენილ სტუმრებს, სიცივეში რომ ითბობენ ხელს.
How wonderful to feel his hands all over me under the sheets, as if part of us, like an advance scouting party, had already arrived at intimacy, while the rest of us, exposed outside the sheets, was still struggling with niceties, like latecomers stamping their feet in the cold while everyone else is warming hands inside a crowded nightclub.
173963.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ოლივერი ჯერ კიდევ ჩაცმული იწვა.
He was still dressed and I wasn’t.
173964.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მომწონდა, შიშველი რომ ვიყავი.
I loved being naked before him.
173965.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მერე მაკოცა და კიდევ ერთხელ მაკოცა, თითქოს მზად იყო, ჩემი გამხდარიყო.
Then he kissed me, and kissed me again, deeply this second time, as if he too was finally letting go.
173966.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვერ მივხვდი, ტანსაცმელი როდის გაიძრო, მაგრამ მთელი სხეულით მომეკრო.
At some point I realized he’d been naked for a long while, though I hadn’t noticed him undress, but there he was, not a part of him wasn’t touching me.
173967.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
აქამდე სად ვიყავი?
Where had I been?
173968.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ზრდილობის ხათრით ერთი კითხვის დასმა მინდოდა, მაგრამ მასზე პასუხი დიდი ხნის წინ მივიღე, რადგან როცა სითამამე მოვიკრიბე და ვთქვი, გაუკვირდა: – ხომ გითხარი, კარგად ვარ-მეთქი.
I’d been meaning to ask the tactful health question, but that too seemed to have been answered a while ago, because when I finally did find the courage to ask him, he replied, “I already told you, I’m okay.”
173969.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– მეც ხომ ვთქვი, კარგად ვარ-მეთქი?
“Did I tell you I was okay too?”
173970.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– ჰო.
“Yes.”
173971.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
გამიღიმა.
He smiled.
173972.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სახე ავარიდე, იმიტომ რომ მიყურებდა, მე კი გავწითლდი, მაგრამ მინდოდა მთელი ცხოვრება ასე ეყურებინა. მერე რა, რომ მრცხვენოდა, მინდოდა თვალებში ჩამეხედა და სამუდამოდ დამემახსოვრებინა სასაცილო ჭიდაობის პოზა, როცა მხრებით მუხლებზე მეხებოდა.
I looked away, because he was staring at me, and I knew I was flushed, and I knew I’d made a face, though I still wanted him to stare at me even if it embarrassed me, and I wanted to keep staring at him too as we settled in our mock wrestling position, his shoulders rubbing my knees.
173973.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
რა დრო გავიდა მას შემდეგ, რაც მის ოთახში შემოვიპარე, მისი საცურაო ტრუსი ამოვიცვი და გავიფიქრე, ამაზე მეტად ვერ დავუახლოვდები-მეთქი?
How far we had come from the afternoon when I’d taken off my underwear and put on his bathing suit and thought this was the closest his body would ever come to mine.
173974.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ახლა კი...
Now this.
173975.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
რაღაცის მიჯნაზე ვიყავი, მაგრამ თავს ვიკავებდი, მინდოდა ეს წუთები მარადიულად გაგრძელებულიყო, რადგან ვიცოდი, უკან დასახევ გზას ვიჭრიდი.
I was on the cusp of something, but I also wanted it to last forever, because I knew there’d be no coming back from this.
173976.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
როცა აღსრულდა, შეგრძნებამ იმაზე მეტად შემარყია, ვიდრე სიზმარში, თუმცა რაღაც მოირღვა, თითქოს ზედმეტი გავუზიარე.
When it happened, it happened not as I’d dreamed it would, but with a degree of discomfort that forced me to reveal more of myself than I cared to reveal.
173977.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მინდოდა, შემეჩერებინა და როცა მიმიხვდა, მკითხა, მაგრამ ვერაფერი ვუპასუხე, ან არაფრის თქმა მინდოდა, და თავშეკავების წამი უსასრულოდ გაიწელა, ვიდრე საქმე ბოლომდე არ მიიყვანა.
I had an impulse to stop him, and when he noticed, he did ask, but I did not answer, or didn’t know what to answer, and an eternity seemed to pass between my reluctance to make up my mind and his instinct to make it up for me.
173978.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
გავიფიქრე, სწორედ აქედან, აი, ამ წუთიდან მივხვდი, რას ნიშნავს რაღაც საყვარელთან დაბრუნება, მარადიულად ამის წადილი, როცა ვარ მე, მე, მე, მე და სხვა არავინ, მხოლოდ მე, ათრთოლებული მკლავის ყველა რხევაში აღმოჩენილი უცხო შეგრძნება, რომელსაც იცნობ, თითქოს ეს გრძნობა მთელი ცხოვრება ჩემში იყო მიკარგული, ის კი პოვნაში დამეხმარა.
From this moment on, I thought, from this moment on—I had, as I’d never before in my life, the distinct feeling of arriving somewhere very dear, of wanting this forever, of being me, me, me, me, and no one else, just me, of finding in each shiver that ran down my arms something totally alien and yet by no means unfamiliar, as if all this had been part of me all of my life and I’d misplaced it and he had helped me find it.
173979.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ზმანება ამიხდა: შინ დაბრუნებას ჰგავდა, როცა თავს ეკითხები: აქამდე სად ვიყავი? ან მას მიმართავ: მთელი ბავშვობა სად გაატარე, ოლივერ? რაც ნიშნავს: ამის გარეშე ცხოვრებას რა აზრი აქვს?
The dream had been right—this was like coming home, like asking, Where have I been all my life? which was another way of asking, Where were you in my childhood, Oliver? which was yet another way of asking, What is life without this?
173980.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სწორედ ამიტომ, მე კი არა, ის იმეორებდა, გაუთავებლად იძახდა: „თუ გაჩერდები, მოვკვდები“; „არ გაჩერდე, თორემ მომკლავ“, რადგან ასე შეერთდა ოცნება და წარმოსახვა, მე და ის, ჩემი ტუჩებიდან ამოსული სანუკვარი სიტყვები, მის პირში დაკარგული და ჩემში მობრუნებული, ენებს შორის გაცვლილი ფრაზა.
Which was why, in the end, it was I, and not he, who blurted out, not once, but many, many times, You’ll kill me if you stop, you’ll kill me if you stop, because it was also my way of bringing full circle the dream and the fantasy, me and him, the longed-for words from his mouth to my mouth back into his mouth, swapping words from mouth to mouth;
წინა შემდეგი