მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
174021.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– ვიცოდი, არ უნდა გვექნა. ვიცოდი, – გაიმეორა მან, პირველად ვნახე როგორ დაეჭვდა, – უნდა მოგველაპარაკა...
“I knew we shouldn’t have. I knew it,” he repeated. For the first time in my life I watched him balk, prey to self doubt. “We should have talked…”
174022.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– შეიძლება, – ვუპასუხე მე.
“Maybe,” I said.
174023.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ამაზე საშინელ სიტყვას რას ვიტყოდი?
Of all the things I could have uttered that morning, this insignificant “maybe” was the cruelest.
174024.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
– არ მოგეწონა? რა შუაშია?
“Did you hate it?” No, I didn’t hate it at all.
174025.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სულ სხვა რამეს განვიცდი.
But what I felt was worse than hate.
174026.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ამის არც გახსენება მინდა, არც გარჩევა.
I didn’t want to remember, didn’t want to think about it.
174027.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
დავივიწყოთ.
Just put it away.
174028.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თითქოს, არ მომხდარა.
It had never happened.
174029.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვცადე, არ მომეწონა, თუ შეიძლება, ბილეთის ფული დამიბრუნეთ, ფილმი უკან გადაახვიეთ, აივანზე დამაბრუნეთ, ფეხს არ მოვიცვლი, ჩამოვჯდები და გადაწყვეტილებას ვერ მივიღებ... მირჩევნია სხეულს ვებრძოლო, ვიდრე ეს განცდა მქონდეს.
I had tried it and itdidn’t work for me, now I wanted my money back, roll back the film, take me back to that moment when I’m almost stepping out onto the balcony barefoot, I’ll go no farther, I’ll sit and stew and never know—better to argue with my body than feel what I was feeling now.
174030.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ელიო, ელიო, ხომ გაფრთხილებდი?
Elio, Elio, we warned you, didn’t we?
174031.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მის ლოგინში ვარ და ზრდილობის გამო ვერ ვდგები.
Here I was in his bed, staying put out of an exaggerated sense of courtesy.
174032.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თუ გინდა, დაიძინეო, თბილად მითხრა, მხარზე ხელი დამადო, მე კი, იუდას მსგავსად, გავილურსე და გულში ვიმეორებდი: ნეტავ იცოდეს...
“You can go to sleep, if you want,” he said, perhaps the kindest words he’d ever spoken to me, a hand on my shoulder, while I, Judas-like, kept saying to myself, If only he knew.
174033.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ნეტავ იცოდეს, რომ მისგან უსასრულოდ შორს მინდა ყოფნა.
If only he knew I want to be leagues and a lifetime away from him.
174034.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ჩავეხუტე.
I hugged him.
174035.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თვალები დავხუჭე.
I closed my eyes.
174036.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ვხვდები, რომ სახეში მიყურებ-მეთქი, ვუთხარი.
“You’re staring at me,” I said, with my eyes still shut.
174037.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მომწონდა, თვალდახუჭულს რომ მიყურებდა.
I liked being stared at with my eyes shut.
174038.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მინდოდა მოვშორებოდი, რომ თავი უკეთ მეგრძნო და დამევიწყებინა, მაგრამ არ ვშორდებოდი, რადგან მეშინოდა, ეს გრძნობა არ დამანებებს და მის გარდა, ვერავის შევჩი ვლებ-მეთქი.
I needed him as far away as possible if I was to feel better and forget—but I needed him close by in case this thing took a turn for the worse and there was no one to turn to.
174039.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ამავდროულად მიხაროდა, რომ ეს ყველაფერი მოხდა!
Meanwhile, another part of me was actually happy the whole thing was behind me.
174040.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სურვილი ავიხდინე.
He was out of my system.
წინა შემდეგი