მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
174321.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
სიტყვების გარშემო ნერვიული ნახაზები გამომეყვანა. შფოთვა და ღელვა გამახსენდა.
On the nervous doodlings I had traced around these words before heading out to his room, I was trying to recover the memory of last night’s jitters.
174322.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ალბათ გრძნობების გახსენება მინდოდა, რადგან ერთი დღის წინ მჯეროდა, ყველაფერი მალე დასრულდება-მეთქი. სწორედ ასე გადავურჩებოდი დღევანდელ გულისტკივილს, რომელიც მისი ნაბიჯების ხმას მოჰყვება.
Perhaps I wanted to relive the night’s anxieties, both to mask tonight’s and to remind myself that if my worst fears had suddenly been dispelled once I’d entered his room, perhaps they might end no differently tonight and be as easily subdued once I’d heard his footsteps.
174323.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მეხსიერება არ მემორჩილებოდა.
But I couldn’t even remember last night’s anxieties.
174324.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
დღევანდელმა თავგადასავალმა ყველაფერი დაჩრდილა, წუხანდელი შეგრძნებები კი წარსულს ჩაბარდა, რომელსაც ვეღარასდროს აღვიდგენდი.
They were completely overshadowed by what followed them and seemed to belong to a segment of time to which I had no access whatsoever.
174325.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
გაქრა!
Everything about last night had suddenly vanished.
174326.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
არაფერი მახსოვდა.
I remembered nothing.
174327.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ჩურჩულით ვთქვი: „თავიდან მომწყდი“. წინა ღამეს ამ სიტყვების მჯეროდა, ახლა კი აზრი ვერ გამომქონდა.
I tried to whisper “Get lost” to myself as a way of jump-starting my memory. The words had seemed so real last night. Now they were just two words struggling to make sense.
174328.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
უეცრად მივხვდი!
And then I realized it.
174329.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
ასეთი საღამო ცხოვრებაში არ მქონია.
What I was experiencing tonight was unlike anything I’d experienced in my life.
174330.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
უარესი: სახელს ვერ დავარქმევდი.
This was much worse. I didn’t even know what to call this.
174331.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თუმცა, ვერც წუხანდელ შფოთვას გავუგებდი თავსა და ბოლოს.
On second thought, I didn’t even know what to call last night’s jitters either.
174332.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
გუშინ გიგანტური ნაბიჯი გადავდგი.
I had taken a giant step last night.
174333.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
რა მნიშვნელობა აქვს?! ახლა კი შემომხედეთ, არაფრით გავზრდილვარ, არც დავბრძენებულვარ.
Yet here I was, no wiser and no more sure of things than I’d been before feeling him all over me.
174334.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
თითქოს ერთად არ ვწოლილვართ.
We might as well not even have slept together.
174335.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
გუშინ იმის მაინც მეშინოდა, რომ დავმარცხდებოდი, ოთახიდან გამომაგდებდნენ, იმ სახელს დამიძახებდნენ, სხვებზე რომ მითქვამს.
At least last night there was the fear of failing, the fear of being thrown out or called the very name I had used on others.
174336.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
შიში გადავლახე, მაგრამ შფოთვა არასდროს მომშორებია, როგორც სანაპიროს – მომაკვდინებელი რიფები.
Now that I had overcome that fear, had this anxiety been present all along, though latent, like a presage and a warning of killer reefs beyond the squall?
174337.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
რატომ მაინტერესებს, სად ბრძანდება?
And why did I care where he was?
174338.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მეც ეს არ მინდოდა? ყასბები და მცხობელები...
Wasn’t this what I wanted for both of us—butchers and bakers and all that?
174339.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
მის არყოფნას ჭკუიდან რატომ გადავყავარ? რატომ მგონია, რომ ხელიდან გამირბის და მთელი ცხოვრება ველოდები? ველოდები, ველოდები, ველოდები...
Why feel so unhinged just because he wasn’t there or because he’d given me the slip, why sense that all I wasdoing now was waiting for him—waiting, waiting, waiting?
174340.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი II
როდის მექცა ლოდინი ტანჯვად?
What was it about waiting that was beginning to feel like torture?
წინა შემდეგი