მოიძებნა 669201 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
174761.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
როგორც წესი, ჯერ სამადლობელი სიტყვა თქვა.
The usual words of thanks to everyone.
174762.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
და ბოლოს, მისი ცხოვრების შუქსა და მშვენებას: ლუსიას.
Last but not least, to the light of his eyes, Lucia.
174763.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ნეტავ როგორ მიძლებსო?
Why she puts up with him?
174764.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
– ვერ გეტყვი, – ღიმილით წაუსისინა ქალმა.
Why ever does she? hissed the wife with a loving smile aimed at the poet.
174765.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
– ფეხსაცმელზე დამხედეთ, – თქვა კაცმა.
“Because of his shoes,” he said.
174766.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
– მართალია!
“There.”
174767.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
– კითხვის დროა, ალფრედო, – წამოიძახა ჩიყვიანმა ჩიტუნამ.
Get on with it, Alfredo, said the goitered toucan.
174768.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ბევრ თქვენგანს მოეხსენება, ტაილანდზე უნახავად ვკარგავდი ჭკუას, იქიდან დაბრუნების შემდეგ კი მეჯავრება.
As many of you know, I loved Thailand before going and hated it as soon as I arrived.
174769.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
უფრო სწორად, იქ ყოფნისას მძულდა, მაგრამ რომ ჩამოვედი, შემიყვარდა.
Let me rephrase: I hated it once I was there and loved it as soon as I left.
174770.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
კისკისი.
Laughter.
174771.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
სასმელი ჩამოატარეს.
Drinks were being passed around.
174772.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
– ბანგკოკში რომი მაგონდებოდა... ეს გზისპირა მაღაზია, პატარა ქუჩები შემოღამებისას, სამრეკლოების ხმა აღდგომის კვირას და წვიმიან დღეებში, რომელიც ბანგკოკში უსაშველოდ იწელება, ცრემლები მერეოდა ხოლმე.
“In Bangkok I kept thinking of Rome—what else?—of this little roadside shop here, and of the surrounding streets just before sunset, and of the sound of church bells on Easter Sunday, and on rainy days, which last forever in Bangkok, I could almost cry.
174773.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ლუსია, ლუსია, ლუსია, წასვლა რატომ არ დამიშალე, როცა ხვდებოდი, როგორ მომენატრებოდი და ისეთ ამაოებას ვიგრძნობდი, როგორსაც მოუსავლეთში გადასახლებული ოვიდიუსი, სადაც ძაღლივით მარტომ დალია სული?
Lucia, Lucia, Lucia, why didn’t you ever say no when you knew how much I’d miss you on these daysthat made me feel more hollow than Ovid when they sent him to that misbegotten outpost where he died?
174774.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
აქედან სულელი გავემგზავრე, მაგრამ ვერ დავბრძენდი.
I left a fool and came back no wiser.
174775.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ტაილანდელები უმშვენიერესი ხალხია... მარტოობა დიდი სასჯელია, როცა სმაში იხრჩობი და ცდილობ პირველივე გამვლელს არ ჩაეხუტო. მართლა ძალიან ლამაზები არიან, მაგრამ ღიმილის გასამრჯელოს სასმელში იხდი.
The people of Thailand are beautiful— so loneliness can be a cruel thing when you’ve had a bit to drink and are on the verge of touching the first stranger that comes your way—they’re all beautiful there, but you pay for a smile by the shot glass.
174776.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ცოტა ხნით შეჩერდა და აზრებს მოუყარა თავი.
He stopped as though to collect his thoughts.
174777.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ამ ლექსებს ასე ვუწოდე: Tristia.
“I called these poems ‘Tristia.’”
174778.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
Tristia-ს კითხვა ოც წუთში დამთავრდა.
“Tristia” took up the better part of twenty minutes.
174779.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
მქუხარე ტაში დავცხეთ.
Then came the applause.
174780.
შენი სახელი დამიძახე | ნაწილი III
ერთ-ერთმა გოგომ ასე თქვა: forte.
The word one of the two girls used was forte.
წინა შემდეგი