მოიძებნა 669200 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
196061.
სამნი ნავში | თავი 2
გავშალეთ რუკები და გეგმის განხილვას შევუდექით.
We pulled out the maps, and discussed plans.
196062.
სამნი ნავში | თავი 2
გადავწყვიტეთ, მომავალ შაბათს გაგვეცურა კინგსტონიდან.
We arranged to start on the following Saturday from Kingston.
196063.
სამნი ნავში | თავი 2
მე და ჰარისი დილით დავიძვრებოდით და ნავით ჩერტსიმდე ავიდოდით, სადაც ჯორჯი შემოგვიერთდებოდა (ჯორჯი მხოლოდ ნასადილევს ახერხებს სიტიდან გამოსვლას – ყოველ დღე, შაბათის გარდა, ათიდან ოთხამდე, რომელიღაც ბანკში სძინავს; შაბათობით კი ორზე გამოაღვიძებენ ხოლმე და გარეთ უკრავენ თავს).
Harris and I would go down in the morning, and take the boat up to Chertsey, and George, who would not be able to get away from the City till the afternoon (George goes to sleep at a bank from ten to four each day, except Saturdays, when they wake him up and put him outside at two), would meet us there.
196064.
სამნი ნავში | თავი 2
ღამე სად უნდა გაგვეთია, ღია ცის ქვეშ თუ სასტუმროში?
Should we "camp out" or sleep at inns?
196065.
სამნი ნავში | თავი 2
მე და ჯორჯი სუფთა ჰაერზე ღამისთევის მომხრენი ვიყავით და ვამბობდით, პირველყოფილი, ლაღი და პატრიარქალური ყოფით დავტკბებითო.
George and I were for camping out. We said it would be so wild and free, so patriarchal like.
196066.
სამნი ნავში | თავი 2
ცივი, სევდიანი ღრუბლების წიაღში ნელ-ნელა ინავლება მკვდარი მზის ოქროსფერი ხსოვნა.
Slowly the golden memory of the dead sun fades from the hearts of the cold, sad clouds.
196067.
სამნი ნავში | თავი 2
ჩიტები აღარ ჭიკჭიკებენ, დაღონებული ბავშვებივით მიჩუმებულან. მხოლოდ კაკბის შე საბრალისი ძახილი და ღალღის ხრინწიანი კვატკვატი არღვევს ნეტარ მდუმარებას, წყლის ზედაპირზე რომ გამეფებულა, სადაც სულს ღაფავს მომაკვდავი დღე.
Silent, like sorrowing children, the birds have ceased their song, and only the moorhen's plaintive cry and the harsh croak of the corncrake stirs the awed hush around the couch of waters, where the dying day breathes out her last.
196068.
სამნი ნავში | თავი 2
ორივე ნაპირზე აღმართული მრუმე ტყეებიდან ნელა, უხმაუროდ გამოცოცდებიან რუხი ჩრდილები – ღამის აჩრდილთა მხედრები, კვალში ჩაუდგებიან სინათლის ჯერაც შემორჩენილ არიერგარდს და უხმო, უხილავი ნაბიჯით გადაივლიან მდინარის პირას ამოსული ლელქაშის მოლივლივე რაყას; პირქუშ ტახტზე დაბრძანებული ღამე შავ ფრთებს გადააფარებს სიბნელეშეპარულ ქვეყანას და მკრთალი ვარსკვლავებით განათებული ლანდისებრი სასახლიდან შეუდგება მართვა-გამგებლობას.
From the dim woods on either bank, Night's ghostly army, the grey shadows, creep out with noiseless tread to chase away the lingering rearguard of the light, and pass, with noiseless, unseen feet, above the waving river-grass, and through the sighing rushes; and Night, upon her sombre throne, folds her black wings above the darkening world, and, from her phantom palace, lit by the pale stars, reigns in stillness.
196069.
სამნი ნავში | თავი 2
მერე მივაყენებთ ჩვენს პატარა ნავს რომელიმე წყნარ ყურეს, დავცემთ კარავს, მოვამზადებთ მოკრძალებულ ვახშამს და შევექცევით.
Then we run our little boat into some quiet nook, and the tent is pitched, and the frugal supper cooked and eaten.
196070.
სამნი ნავში | თავი 2
დავტენით გრძელ ჩიბუხებს, გავაბოლებთ და დაბალი ხმით გავაბამთ მეგობრულ ბაასს.
Then the big pipes are filled and lighted, and the pleasant chat goes round in musical undertone.
196071.
სამნი ნავში | თავი 2
ასე ვსხედვართ მდინარის პირას და მთვარე, რომელსაც ჩვენზე არანაკლებ უყვარს იგი, დაიხრება, ნაზად ეამბორება და ვერცხლისფერ მკლავებს შემოაჭდობს.
And we sit there, by its margin, while the moon, who loves it too, stoops down to kiss it with a sister's kiss, and throws her silver arms around it clingingly.
196072.
სამნი ნავში | თავი 2
გავყურებთ, როგორ მიედინება მარად მოდუდუნე, რომ მიეახლოს თავის მბრძანებელს — ზღვას, სანამ ჩვენი ხმები არ მიწყდება და ჩიბუხები არ ჩაქრება, სანამ ჩვენ, სრულიად ჩვეულებრივი, პროზაული ახალგაზრდები სევდიან და, იმავდროულად, ტკბილ ფიქრებში არ ჩაივიძირებით და საუბრის ხალისი არ დაგვეკარგება.
And we watch it as it flows, ever singing, ever whispering, out to meet its king, the sea - till our voices die away in silence, and the pipes go out - till we, common-place, everyday young men enough, feel strangely full of thoughts, half sad, half sweet, and do not care or want to speak.
196073.
სამნი ნავში | თავი 2
მერე, ერთბაშად, სიცილით წამოვიშლებით, ჩამქრალი ჩიბუხებიდან ფერფლს გადმოვბერტყავთ, ერთიმეორეს მშვიდობიან ღამეს ვუსურვებთ და ტალღების ტყლაშუნითა და ხეების შრიალით დარწეულთ, უტყვ ვარსკვლავთა ქვეშ ჩაგვეძინება.
Till we laugh, and, rising, knock the ashes from our burnt-out pipes, and say "Good-night," and, lulled by the lapping water and the rustling trees, we fall asleep beneath the great, still stars.
196074.
სამნი ნავში | თავი 2
სიზმრად ვიხილავთ, რომ სამყარო კვლავ პირვანდელია – ისეთივე პირვანდელი და ხალასი, როგორიც მანამ იყო, სანამ საუკუნეობრივი მღელვარება და საზრუნავი დაუღარავდა მშვენიერ სახეს.
And dream that the world is young again - young and sweet as she used to be ere the centuries of fret and care had furrowed her fair face.
196075.
სამნი ნავში | თავი 2
სანამ მის შვილთა ცოდვანი და უგუნურებანი დაუბერებდა მოყვარულ გულს – ისეთი ხალასი, როგორიც იმ ოდინდელ დღეებში გახლდათ, როცა იგი, ყმაწვილი დედა, ფართო მკერდზე მიკრულთ გვანანავებდა ჩვენ, თავის შვილებს.
Ere her children's sins and follies had made old her loving heart - sweet as she was in those bygone days when, a new-made mother, she nursed us, her children, upon her own deep breast.
196076.
სამნი ნავში | თავი 2
სანამ ვერაგი ცივილიზაცია გამოგვგლეჯდა მის მკლავთაგან და ჩვენ, დამცინავი სკეპტიციზმის შხამნაგემებს, არ შეგვრცხვებოდა იმ უბრალო ცხოვრებისა, რომლითაც მასთან ვცხოვრობდით, იმ უბრალო, დიდებული საცხოვრისისა, სადაც მრავალი ათასი წლის წინ იშვა კაცობრიობა.
Ere the wiles of painted civilization had lured us away from her fond arms, and the poisoned sneers of artificiality had made us ashamed of the simple life we led with her, and the simple, stately home where mankind was born so many thousands years ago.
196077.
სამნი ნავში | თავი 2
– ვთქვათ, და გაწვიმდა, მერე რაღა ვქნათ? – იკითხა ჰარისმა.
Harris said: "How about when it rained?"
196078.
სამნი ნავში | თავი 2
ჰარისს ვერასდიდებით ვერ მოსწყვეტთ მიწას.
You can never rouse Harris.
196079.
სამნი ნავში | თავი 2
მასში არც პოეზიის ნატამალია და არც დაუოკებელი სწრაფვა მიუწვდომელისაკენ.
There is no poetry about Harris - no wild yearning for the unattainable.
196080.
სამნი ნავში | თავი 2
ჰარისი თავის დღეში არ იტირებს უმიზეზოდ.
Harris never "weeps, he knows not why."
წინა შემდეგი