მოიძებნა 669200 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
197041.
სამნი ნავში | თავი 10
ეს დიდ უტაქტობად მეჩვენა და იმ ხალხს ვუთხარი, თქვენი მოვალე ვიქნები და ამ თვის ბოლოს გავსწორდეთ-მეთქი, მაგრამ ყური არ მათხოვეს და მითხრეს, გირჩევნია, ახლავე წავიღოთ, თორემ პროცენტები დაგროვდებაო.
I thought it very unkind of them, and I told them I would owe them the money, and they should have it at the end of the month. But they would not hear of that, and said it would be much better if they had it then, because otherwise the interest would accumulate so.
197042.
სამნი ნავში | თავი 10
მე ბრაზი მომერია და ყველაფერი მოვახსენე, რასაც მათზე ვფიქრობდი, რის შემდეგაც ისე მტანჯველად დაატრიალეს ბურღი, რომ გამეღვიძა.
I got quite cross with them after a bit, and told them what I thought of them, and then they gave the gimlet such an excruciating wrench that I woke up.
197043.
სამნი ნავში | თავი 10
ნავში დახუთულობა იყო და თავი მტკიოდა. ვიფიქრე, გადავალ და გრილ ჰაერს შევისუნთქავ-მეთქი.
The boat seemed stuffy, and my head ached; so I thought I would step out into the cool night-air.
197044.
სამნი ნავში | თავი 10
გადავიცვი, რაც ხელთ მომხვდა – ზოგი ჩემი და ზოგიც – ჯორჯისა და ჰარისისა, გავხოხდი ტენტის ქვეშ და ნაპირზე გადავედი.
I slipped on what clothes I could find about - some of my own, and some of George's and Harris's - and crept under the canvas on to the bank.
197045.
სამნი ნავში | თავი 10
საარაკო ღამე იდგა.
It was a glorious night.
197046.
სამნი ნავში | თავი 10
მთვარე ჩასულიყო და მიჩუმებული დედამიწა ვარსკვლავთა ამარა დაეტოვებინა.
The moon had sunk, and left the quiet earth alone with the stars.
197047.
სამნი ნავში | თავი 10
გეგონებოდათ, სანამ ჩვენ, მის შვილებს გვძინავს, ვარსკვლავები სიჩუმესა და მდუმარებაში ესაუბრებიან მას– თავიანთ დას – და ისეთი უკიდეგანო და ძალუმი ხმებით უმხელენ უდიდეს საიდუმლოებებს, რომ ადამიანის ბავშვური ყური ამ ბგერებს ვერ იჭერსო.
It seemed as if, in the silence and the hush, while we her children slept, they were talking with her, their sister - conversing of mighty mysteries in voices too vast and deep for childish human ears to catch the sound.
197048.
სამნი ნავში | თავი 10
იმ ბავშვებს ვგავართ, შემთხვევით რომელიღაც ნახევრად განათებულ ტაძარში რომ შეუბიჯებიათ პაწია ფეხებით, იმ ღმერთის ტაძარში, რომელზეც ეუბნებოდნენ, თაყვანი ეცითო, მაგრამ ვინც შეუცნობელი დარჩა მათთვის;
We are as children whose small feet have strayed into some dim-lit temple of the god they have been taught to worship but know not;
197049.
სამნი ნავში | თავი 10
ჰოდა, დგანან მოგუგუნე თაღის ქვეშ, რომელსაც უთვალავი ლანდისებრი ალი შეუკრებია, და ზემოთ იცქირებიან იმ იმედით, რომ დაინახავენ, როგორ ლივლივებს იქ, მაღლა, რაღაც შემზარავი არსი; თან შიშობენ, ვაითუ, მართლაც დავინახოთო.
And, standing where the echoing dome spans the long vista of the shadowy light, glance up, half hoping, half afraid to see some awful vision hovering there.
197050.
სამნი ნავში | თავი 10
და მაინც, ღამე სიმშვიდით აღსავსე და ძალმოსილი გვეჩვენება.
And yet it seems so full of comfort and of strength, the night.
197051.
სამნი ნავში | თავი 10
მისი დიდებულების წინაშე დარცხვენილნი, ცოცვით იხევენ უკან ჩვენი მცირე დარდები.
In its great presence, our small sorrows creep away, ashamed.
197052.
სამნი ნავში | თავი 10
დღე ფაციფუცითა და მღელვარებით იყო სავსე, ჩვენი გულები – სიავითა და მწარე ფიქრებით, ხოლო ქვეყნიერება სასტიკი და უსამართლო გვეჩვენებოდა.
The day has been so full of fret and care, and our hearts have been so full of evil and of bitter thoughts, and the world has seemed so hard and wrong to us.
197053.
სამნი ნავში | თავი 10
და, აი, ღამე – დიდი, მოყვარული დედა – ალერსიანად გვადებს ხელს ალმოდებულ თავზე, თავისკენ მიგვატრიალებს, პატარა, ნამტირალევ სახეებში ჩაგვყურებს და გვიღიმის;
Then Night, like some great loving mother, gently lays her hand upon our fevered head, and turns our little tear-stained faces up to hers, and smiles;
197054.
სამნი ნავში | თავი 10
და თუმც თქმით არაფერს გვეუბნება, ჩვენ მაინც ვუწყით ყოველივე ის, რაც უნდა ეთქვა, ცხელი ღაწვით ვეკვრით მკერდზე და ტკივილიც გვიამდება.
And, though she does not speak, we know what she would say, and lay our hot flushed cheek against her bosom, and the pain is gone.
197055.
სამნი ნავში | თავი 10
ზოგჯერ ჩვენი დარდი მართლაც რომ დიდი და ნამდვილია, და ჩვენც უხმოდ ვდგავართ მის წინაშე, რადგან ტკივილი ვერა სიტყვით ვერ გამოგვითქვამს და მხოლოდ ვკვნესით.
Sometimes, our pain is very deep and real, and we stand before her very silent, because there is no language for our pain, only a moan.
197056.
სამნი ნავში | თავი 10
ღამეს მთელი გულით ვებრალებით.
Night's heart is full of pity for us;
197057.
სამნი ნავში | თავი 10
და სანამ ამ უღრან ტყეში გზას მიიკვლევდნენ, ერთ რაინდს გზა დაებნა და ვეღარ მიაგნო მეგობრებს. მათაც, ჭმუნვავარამით გულმოკლულებმა, განაგრძეს გზა, გლოვობდნენ მეგობარს, რადგან დაღუპული ეგონათ.
And, as they passed by that dark wood, one knight of those that rode, missing his comrades, wandered far away, and returned to them no more; and they, sorely grieving, rode on without him, mourning him as one dead.
197058.
სამნი ნავში | თავი 10
და, აი, რაინდებმა იმ მშვენიერ ციხე-დარბაზს მიაღწიეს, რომლისკენაც მიისწრაფოდნენ, მრავალი დღე დაყვეს იქ და ბევრიც ინადიმეს.
Now, when they reached the fair castle towards which they had been journeying, they stayed there many days, and made merry;
197059.
სამნი ნავში | თავი 10
ერთ საღამოს, როცა სანადიმო დარბაზში ისხდნენ, ბუხართან, რომელშიც დიდრონი კუნძები გუზგუზებდა და ერთმანეთის სადღეგრძელოებს სვამდნენ, შემოვიდა მათი დაკარგული მეგობარი და სალამი უთხრა.
And one night, as they sat in cheerful ease around the logs that burned in the great hall, and drank a loving measure, there came the comrade they had lost, and greeted them.
197060.
სამნი ნავში | თავი 10
სამოსი მათხოვარივით ჩამოსძენძოდა, სხეულზე ბევრი ღრმა ჭრილობა აჩნდა, მაგრამ სახე დიდი სიხარულით გაჰბრწყინებოდა.
His clothes were ragged, like a beggar's, and many sad wounds were on his sweet flesh, but upon his face there shone a great radiance of deep joy.
წინა შემდეგი